เห็นจี้อีซูประคองคุณยายเซียวยืนอยู่ไม่ไกล
สายตาที่คุณยายเซียวมองเจียงหนานเต็มไปด้วยความคมเขียว
จี้อีซูเห็นท่าทางโมโหของคุณยายเซียว ก็มุมปากยกยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง
ประคองคุณยายเซียวเดินมาหาพวกเขา
"คุณหนูเจียง พี่เป่ยสวิน"
จี้อีซูทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"บังเอิญจังเลยนะคะ มากินข้าวที่นี่เหมือนกันเหรอ?"
เจียงหนานเห็นสองคนนั้นปรากฏตัว ก็รู้สึกแปลกใจในใจ
เธอคิดว่าคุณยายเซียวที่เคร่งครัดและหัวโบราณ ไม่น่าจะเป็นคนมากินอาหารตะวันตก
"คุณยาย คุณหนูจี้"
เจียงหนานพยักหน้าให้ทั้งสอง ถือว่าเป็นการทักทาย
ท่าทีไม่ประจบประแจง ไม่ยอมแพ้
คุณยายเซียวส่งเสียงหึ่มเบา ๆ ไม่ตอบรับ
จี้อีซูเห็นอย่างนั้น ก็ยิ่งได้ใจ
จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า "วันนี้ฉันไม่ต้องทำงาน ก็เลยมาออกเดินเล่นกับคุณยายเซียว
คุณยายเซียวกลัวฉันจะหิว ก็เลยมากินข้าวเป็นเพื่อนฉัน แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอพวกพี่ที่นี่"
เซียวเป่ยสวินค่อย ๆ เลิกเปลือกตาขึ้น "ฟันของคุณแม่ดีขนาดนี้เลยเหรอ?"
เขาค่อย ๆ ลุกขึ้น สายตามองไปที่คุณยายเซียว
คุณยายเซียวสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา ก็ทำหน้าบึ้ง ส่งเสียงหึ่มอีกครั้ง
"ถ้าฉันไม่มาที่นี่ จะได้เห็นพวกเธอไหม?"
คุณยายเซียวสีหน้าไม่พอใจ
ต่อให้เป็นคนตาบอดก็ดูออกว่าเธอไม่พอใจมากแค่ไหน
เจียงหนานสรุปเอาเองว่าคุณยายไม่ชอบเธอ
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ
เธอแค่ต้องเกาะขาเซียวเป่ยสวินให้แน่นก็พอ
จี้อีซูเหลือบมองเจียงหนานอย่างดูถูก แล้วก็พูดอย่างเสแสร้งว่า
"คุณหนูเจียง ได้ยินว่าคุณรับช่วงต่อธุรกิจของตระกูลเจียงแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ"
จี้อีซูยังคงเกาะแขนคุณยายเซียวไว้
พอพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าคุณยายเซียวยิ่งมืดครึ้มลง
"คุณหนูเจียงมีเล่ห์เหลี่ยมสูงส่ง เหมาะที่จะเป็นคนทำธุรกิจจริง ๆ นี่นา ไร้ซึ่งน้ำใจปราณี"
คำพูดของคุณยายเซียวเต็มไปด้วยการเสียดสี
เจียงหนานฟังออกถึงความหมายแฝง คุณยายเซียวกำลังพูดว่าเธอเป็นคนเนรคุณ
แต่เธอไม่รับคำพูดนั้น
"ขอบคุณคุณยายสำหรับคำชม ต่อไปฉันจะพยายามต่อไป จัดการธุรกิจของตระกูลเจียงให้ดี"
พอพูดถึงคำว่า "ตระกูลเจียง" เจียงหนานก็เน้นน้ำหนักคำเล็กน้อย
จี้อีซูรู้สึกว่าเธอตั้งใจพูดแบบนั้น ก็กัดฟันด้วยความแค้น