เจียงหนานรู้สึกว่าอุณหภูมิในห้องลดลงฉับพลัน คอเหมือนถูกบางอย่างเย็นเฉียบรัดรึง
เธอหันไปมองเซียวเป่ยสวินโดยสัญชาตญาณ และเห็นความเย็นชาบนใบหน้าเขาได้อย่างชัดเจน
สมองทำงานชะงักไปไม่กี่วินาที จากนั้นก็ระเบิดใส่เซียวจื่อเฉียนที่อยู่อีกฝั่งของสายทันที
"ดูท่าก่อนหน้านี้ฉันจะดีกับนายมากเกินไป เลยนายถึงคิดว่าฉันจะไม่ทำอะไรนายจริง ๆ"
"เซียวจื่อเฉียน เรื่องเลว ๆ ที่นายทำกับฉัน อยากให้ฉันตีฆ้องร้องป่าวประกาศให้โลกรู้ไหม?"
"ถึงตอนนั้น ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่านายจะยังอยู่ในตระกูลเซียวได้หรือเปล่า"
ฝั่งเซียวจื่อเฉียนถูกด่าแบบนั้นจนพูดไม่ออก ตอนนี้เขารู้สึกจริง ๆ ว่าเจียงหนานเปลี่ยนไปเป็นคนละคน และคิดว่าไม่มีอะไรที่เธอทำไม่ได้
"เจียงหนาน ไม่ใช่ฉันจะตั้งใจใส่ร้ายเธอนะ มีคนเห็นกับตาว่าเธอวิ่งเข้าไปหอบเวินจี้ซือ"
เซียวจื่อเฉียนกลั้นไฟโทสะไว้ พูดออกมาท่าทางเซ่อซ่าเล็กน้อย
"ฉันแค่เตือนเธอ เวินจี้ซือเป็นลูกพี่ลูกน้องเธอ อย่าทำอะไรไม่เหมาะสม"
"ใครบอกนาย? เซินซิงชิ่งหรือไง?"
เจียงหนานไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเธอ
ผู้หญิงคนนี้เก่งแต่เล่นเล่ห์กลชั้นต่ำแบบนี้ลับหลัง แต่ไม่รู้ทำไมพวกเขาถึงเชื่อกันหมด
ก็เพราะเซินซิงชิ่งแสดงตัวเป็นเด็กดีเชื่อฟังมาตั้งแต่เด็ก แล้วยังเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเซินอีก
ดังนั้นไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ทุกคนก็เชื่อทั้งหมด
"เซียวจื่อเฉียน ฉันเพิ่งรู้ว่านายตัวใหญ่แต่หัวสมองเล็ก ไม่มีความสามารถพื้นฐานในการแยกแยะถูกผิดเลยแม้แต่น้อย"
"ฉันเตือนนายเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ถ้ากล้าพูดจาไร้สาระอีก ฉันจะไม่เกรงใจนาย"
ปัง! เจียงหนานวางสายโทรศัพท์ทันที ใบหน้าอันเย็นชางดงามเต็มไปด้วยความสุขุมน่าครั่นคร้าม
ดูท่าคงต้องสั่งสอนเซินซิงชิ่งสักที แต่เธอยังต้องรอให้ฉินหวนลงมือก่อน ฉินหวนบอกไว้ว่าจะรอการแจ้งจากเธอ
อีกอย่าง กว่าจะถึงเดือนหน้าแล้วต้องไปออกรายการ ยังมีเวลาอีกครึ่งเดือนเต็ม คงต้องรอกันต่อไป
ฝ่ายเซียวจื่อเฉียนถูกวางสายไป ใบหน้ากลายเป็นสีหน้าไม่พอใจ เดินออกจากบริษัทเจียงไปอย่างหัวเสีย
เฉินหลินเห็นเขาออกไปแล้ว ก็รีบส่งข้อความรายงานเจียงหนานทางวีแชททันที
เจียงหนานอ่านวีแชทแล้ววางโทรศัพท์ลง แต่ความเย็นที่คอยังไม่จางหายไป