วินาทีถัดมา ริมฝีปากของเจียงหนานก็ถูกกลืนกิน เสียงทั้งหมดถูกกลืนลงสู่อก
เซียวเป่ยสวินรุกหนักราวกับบุกเมืองแตก
เจียงหนานออกแรงผลักไหล่เขา แต่ในอ่างอาบน้ำแรงมีจำกัด
ยิ่งเธอผลัก เซียวเป่ยสวินยิ่งเหมือนสัตว์ร้าย ทั้งบ้าคลั่งทั้งหื่นกระหาย
ร่างครึ่งหนึ่งของเขาแทบจมลงในอ่าง น้ำในอ่างกระเซ็นกระจายเต็มไปหมด
เหมือนจูบเพียงเท่านี้ยังไม่พอ แขนที่แข็งแรงของเซียวเป่ยสวินคว้าตัวเธอขึ้นจากน้ำ
เจียงหนานรู้สึกตัวเบา ยังไม่ทันตั้งตัว
ก็ถูกผ้าเช็ดตัวห่อตัวไว้แล้ว
แต่ตัวเธอยังเปียกโชก โดนเขากอดแน่น เลยทำให้ตัวเขาเปียกไปด้วย
แต่เขาไม่แยแสแม้แต่น้อย หายใจหอบตื้น ๆ อุ้มเธอออกจากห้องน้ำพร้อมกับจูบไปตลอดทาง
ในไม่ช้า หลังของเจียงหนานก็แนบชิดกับเตียงนุ่มขนาดใหญ่
"เซียวเป่ยสวิน ฉันหายใจไม่ออกแล้ว"
เจียงหนานออกแรงผลักเขา คำพูดที่พูดออกไปก็ถูกเขากลืนกินไปอีกครั้ง
"ปรับลมหายใจสิ ยังเรียนการจูบไม่รู้จักอีก"
เซียวเป่ยสวินจูบไปด้วย เช็ดตัวที่เปียกของเธอไปด้วย
เจียงหนานหายใจถี่ระรัว โดนเขาพูดจนแก้มร้อน มือไร้เรี่ยวแรงผลักเขาไป:
"ก็เพราะนายจูบเหมือนหมากัดแทะน่ะสิ"
เซียวเป่ยสวินหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ "งั้นคุณนายมาสอนผมเองสิ"
ระหว่างพูด ความร้อนของทั้งคู่ไม่ลดลงเลย
แม้แต่บรรยากาศก็ยิ่งชวนพิศวาส
เสียงหายใจหอบ ทำให้อุณหภูมิทั้งห้องพุ่งสูงขึ้น
ห้องตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าพิศวง เต็มไปด้วยความอบอุ่น เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
จู่ ๆ ริมฝีปากของเซียวเป่ยสวินก็เลื่อนลงมาจากคางของเธอ
เจียงหนานคิดว่าเขาคงจะควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้วในวันนี้ แต่เขากลับจูบไหปลาร้าของเธอเสร็จ ก็จู่ ๆ หยุดลง แล้วลุกขึ้นยืน
"ครั้งนี้ปล่อยเธอไปก่อน ฉันไปอาบน้ำ"
เซียวเป่ยสวินเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างสบาย ๆ ทิ้งเจียงหนานให้นอนเละเทะอยู่บนเตียง
ที่แท้เมื่อกี้เขาจงใจแกล้งเธอเล่น!
ผู้ชายคนนี้ ยิ่งนานยิ่งเหมือนหมาเข้าไปทุกวัน
เพราะเหตุการณ์เมื่อกี้ เจียงหนานเลยลืมเรื่องกระดุมแขนเสื้อไป
แม้แต่ของขวัญสุดเซ็กซี่ เธอก็ลืมไปหมด
กลางดึก เจียงหนานนอนไม่ค่อยสบาย พลิกตัวไปมาอย่างหงุดหงิด