"คุณชายสามเป็นหมาเหรอไง ชอบกัดคน"
เจียงหนานขัดขืน เอามือทั้งสองข้างดันอกเขาให้ห่างออกไป มองคนตรงหน้าด้วยสายตาดุๆ
แต่ก็ยังต้องตกตะลึงกับใบหน้าที่งดงามจนน่าตกใจนี้
ผู้ชายคนนี้มีสันคิ้วและโหนกแก้มที่ลึกเด่นชัด จมูกโด่งเป็นสัน ใบหน้าเย็นชาแผ่ออร่าอันเฉียบขาด
เมื่อประกอบเข้าด้วยกัน เต็มไปด้วยกลิ่นอายของฮอร์โมน
สูงศักดิ์ อันตราย
เซียวเป่ยสวินก้มหน้าลง มือที่มีนิ้วเรียวสวยจับคางของเธอ ไอร้อนแรงกล้าแต่กลับแฝงความเย็นชา
"เธอเล่นฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เจียงหนาน คิดว่าฉันจะทำอะไรเธอไม่ได้จริงๆ เหรอ?"
เจียงหนานหัวใจสั่นสะท้าน
ถ้าผู้ชายคนนี้โกรธจริงๆ แผนของเธอก็จะพังหมด
แต่...
"พูดถึงเรื่องเล่น ใครจะเทียบได้กับคุณชายสามล่ะ?"
เจียงหนานย้ายร่างกายอันอ่อนนุ่มเข้าไปแนบชิด ถึงแม้จะมีเสื้อผ้ากั้น ก็ยังรู้สึกถึงอุณหภูมิของกันและกัน
เจียงหนานรู้สึกถึงปฏิกิริยาของเขา ยิ้มอย่างยั่วยวน "คุณชายสามพาคุณจี้ที่คุณยายชอบไปโชว์ตัวต่อหน้าสาธารณะเช่นนี้ นี่ตั้งใจจะไม่เอาฉันกับลูกในท้องแล้วเหรอ?"
ริมฝีปากของเจียงหนานชิดเข้าไป พ่นลมหายใจอุ่นๆ
เปลือกตาเฉยขึ้นเล็กน้อย มองเขาจากล่างขึ้นบน
เย้ายวนใจ แล้วก็แฝงความไร้เดียงสาเล็กน้อย
แต่ในแววตากลับเยือกเย็น ยังมีความเย่อหยิ่งของทายาทตระกูลรวยแฝงอยู่
ทันใดนั้นมือใหญ่ของเซียวเป่ยสวินก็วางบนหน้าท้องแบนราบของเธอ "ในนี้ มีลูกจริงๆ เหรอ?"
สายตาของเขาเฉียบคม แฝงความกังขา
ความร้อนจากฝ่ามือร้อนระอุจนน่าตกใจ
เจียงหนานเงยคางอย่างภาคภูมิ "ดูท่าคุณชายสามคงไม่เอาเด็กคนนี้จริงๆ สินะ ถ้าไม่เอา งั้นฉันจะแต่งงานกับเซียวจื่อเฉียนก็ไม่เห็นเป็นไร ยังไงก็..."