"เซียวจื่อเฉียน นายจะทำอะไร!"
เจียงหนานเข้าไปดึงเขา
แต่เซียวจื่อเฉียนกำลังโกรธ สะบัดมือเธอออกอย่างรุนแรง
เธอสวมรองเท้าส้นสูงทรงตัวไม่อยู่ ล้มลงนั่งกับพื้น กระดูกก้นกระแทกเจ็บแปลบไปหมด ลุกไม่ขึ้นชั่วขณะ
เซียวจื่อเฉียนยังคงชกคุณโมอย่างบ้าคลั่ง
"ไอ้แก่ วันนี้ข้าจะตีแกจนตาย!"
"แกไม่ดูบ้างหรือว่าเธอเป็นผู้หญิงของใคร กล้าแตะต้องคนของข้า!"
สถานการณ์วุ่นวายไปหมด
ผู้ช่วยของคุณโมเข้ามาห้าม ก็โดนหมัดหนึ่งจนล้มลงไปกอง
คุณโมถูกกดลงบนเก้าอี้แล้วชก ไม่อ่อนเยาว์และแข็งแรงเท่าเซียวจื่อเฉียน สู้ไม่ได้เลย ถูกชกจนหัวแตกเลือดอาบไปหมดในไม่ช้า
เซียวจื่อเฉียนเหมือนสิงโตคลั่ง ต่อยลงไปไม่ยั้งมือทีแล้วทีเล่า
จนเหนื่อยจึงหยุด
"เจียงหนาน รสนิยมแกห่วยแตกจริง ๆ!"
เซียวจื่อเฉียนถุยน้ำลายใส่คุณโมอย่างเย่อหยิ่ง
เพิ่งจะหันหน้ากลับมา
จู่ ๆ ก็มีเสียงเพี๊ยะ
เจียงหนานจ้องเขาด้วยดวงตากลมโต "เซียวจื่อเฉียน นายบ้าไปแล้วหรือไง"
เซียวจื่อเฉียนตะลึง
เจียงหนานรีบเข้าไปหาคุณโม เห็นว่าเขาหน้าเต็มไปด้วยเลือด ก็ตกใจไปหมด
โดนตีจนขนาดนี้เลยหรือ!
หัวตาบวมเป่ง ผิวแตกเป็นแผลน่ากลัว เลือดไหลซึมออกมาไม่หยุด
"เจียงหนาน แกกล้าตีฉันเพราะไอ้แก่คนนี้หรือ?" เซียวจื่อเฉียนโกรธสุดขีด ใช้แรงบิดตัวเจียงหนานให้หันมาหาเขา
"ไอ้แก่แบบนี้มันดีตรงไหน! แกล้มเลิกหมั้นกับฉันเพื่อเขา?"
เซียวจื่อเฉียนถามย้ำ ๆ รู้สึกว่าหน้าตาของผู้ชายถูกกดลงไปถูกับพื้น