เจียงหนานนั่งรถไปโรงพยาบาลตลอดทางไม่มีพูดสักคำ
เซียวเป่ยสวินหันไปมองเธอ "เป็นอะไร? กลัวหรือตื่นเต้น?"
เจียงหนานหัวเราะเย้ย "ฉันกำลังคิดอยู่ ว่าถ้าผลออกมาแล้วคุณชายสามไม่ยอมรับ ฉันควรทำยังไงดี"
เซียวเป่ยสวินมองท่าทางมั่นใจเต็มเปี่ยมของเธอ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย
"พอผลออกมา หวังว่าเธอจะยังมั่นใจแบบนี้อยู่ได้"
เจียงหนานเลิกคิ้วเย็นชา
เธอรู้ว่าเซียวเป่ยสวินไม่ได้ไม่เชื่อเธอ แต่ไม่เชื่อตัวเองต่างหาก
คนที่เป็นโรคอสุจิอ่อนแอขั้นรุนแรง ถูกหมอฟันธงว่าหมดสิทธิ์มีลูก
แต่ดันถูกเธอบอกว่าท้องลูกของเขา มันก็ชวนให้ไม่เชื่อจริง ๆ นั่นแหละ
จู่ ๆ เจียงหนานก็อยากแกล้งเขาเล่น
มือยันเบาะ ร่างโน้มไปข้างหน้า ใบหน้าเย็นชางดงามนั้นแนบไปข้างหูเขา พ่นลมหายใจอุ่น ๆ
"คุณชายสามเคยคิดไหมว่า ตอนนั้นจะอธิบายกับคุณหนูจี้กับคุณยายยังไง?"
เธอจงใจถาม
เมื่อคืนเธอได้ยินชัด คุณยายเซียวสั่งเขาอย่างเด็ดขาดว่าต้องแต่งงานกับจี้อีซู
เซียวเป่ยสวินเม้มริมฝีปากบางเป็นเส้นตรง เปลือกตาลดลง ปิดซ่อนสีตาในแววตา
"เรื่องนี้ไม่ต้องให้เธอมายุ่ง"
เจียงหนานหัวเราะเย้ยอย่างไม่แยแส "คุณชายสามอย่าลืมสิ่งที่ตกลงกับฉันไว้ก็พอ ที่สำคัญ เรื่องที่ให้ช่วยตามหามาวเสินครั้งก่อน ยังไม่ได้ให้คำตอบฉันเลยนะ"
"เธอยังกลัวฉันหนีเธอเหรอ?" เซียวเป่ยสวินเลิกคิ้วมองเธอ
"แค่เตือนคุณชายสามเท่านั้น"
เจียงหนานยังคงยิ้มบาง ๆ
เซียวเป่ยสวินขมวดคิ้ว รู้สึกว่ารอยยิ้มแบบเธอมันดูเสแสร้งเกินไป
อีกด้านหนึ่ง จี้อีซูรับสาย
"คุณหนูจี้ เรากำลังตามคุณชายสามอยู่ และ..."
ปลายสายมีเสียงผู้ชายรายงาน
คนนี้คือคนที่จี้อีซูจัดเอาไว้
เธอให้พวกเขาเฝ้าอยู่แถวหมู่บ้านอี้จิ่ง คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเซียวเป่ยสวินตลอดเวลา
ที่สำคัญที่สุดคือ เธออยากรู้ว่าเจียงหนานอยู่ที่นี่จริงหรือเปล่า
"และอะไร?"
จี้อีซูรีบถาม หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที
"คุณชายสามไม่ได้ไปที่กลุ่ม แต่ไปโรงพยาบาลเซิ่งซิน"
จี้อีซูลุกจากเตียงทันที "เธอว่าอะไรนะ! เขาไปโรงพยาบาล?"
ไปกับใคร?
หรือจะมาหาเธอ?
แต่เธอเข้ากะบ่าย วันนี้ตอนเช้าเธอไม่อยู่นี่นา
"ไม่เห็นว่ามีใครในรถ รถเข้าไปในลานจอดรถใต้ดินของโรงพยาบาล เราก็ตามไม่ทัน"