เจียงหนานสังเกตเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตรของจี้อีซู จึงหันไปมองตามสายตานั้น
ฉินหวนก็สังเกตเห็นเช่นกัน จึงใช้ศอกสะกิดเจียงหนานเบา ๆ
"สายตาเธอนั่นเหมือนจะกินเธอเข้าไปทั้งตัวเลยนะ รอบนี้เธอต้องระวังตัวหน่อยล่ะ"
"มาเป็นก็สู้ มาดับก็ถอย"
เจียงหนานละสายตาอันเย็นชาออกไป
เมื่อเห็นเซินซิงชิ่งที่ยืนอยู่ข้างจี้อีซู ก็ใช้คำพูดที่ฉินหวนเพิ่งพูดไปเตือนเธอ
"เซินซิงชิ่งก็กำลังมองเธออยู่เหมือนกัน รอบนี้เธอก็ต้องระวังตัวด้วยล่ะ"
ในตอนนี้ สายตาของเซินซิงชิ่งก็กำลังมองมาที่พวกเธอพอดี
พูดให้ถูกคือ เธอกำลังจ้องไปที่ฉินหวน
ใคร ๆ ก็รู้ดีว่าเซินซิงชิ่งเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลเซิน เป็นแก้วตาดวงใจที่ถูกอุ้มไว้ในอุ้งมือ
เพราะเธอนี่แหละ ที่ทำให้คนในวงการทั้งหมดคิดว่าฉินหวนเป็นลูกติดที่แม่ผู้มักใหญ่ใฝ่สูงของเธอพาเข้ามาในตระกูลเซิน
ฉินหวนส่งเสียงเย้ยออกทางจมูก
"ดีเลย จะได้คิดบัญชีเก่าบัญชีใหม่พร้อมกันทีเดียว"
เห็นฉินหวนใจเย็นขนาดนี้ เจียงหนานก็หมดห่วง
ตอนนี้ เซินซิงชิ่งกับจี้อีซูเดินเข้ามาหากัน
จี้อีซูทักทายอย่างกระตือรือร้นเป็นฝ่ายแรก
"คุณหมอฉิน คุณหนูเจียง ในที่สุดพวกเธอก็มาเสียที พวกเรารอพวกเธออยู่ตั้งนานแล้ว"
เธอดูเหมือนสนิทสนมกับพวกเขามาก ราวกับลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงบ่ายวันนี้ไปแล้ว
เซินซิงชิ่งมองพวกเขาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"ใช่แล้ว เสี่ยวชูพูดถูก พวกเรารอพวกเธออยู่ตั้งนานแล้ว"
"หวนหวน ช่วงนี้ฉันอยากนัดเธอมาหลายครั้งแล้ว ดีจริงที่คราวนี้เธอจะได้ตั้งใจกลับมาร่วมงานฉลองความสำเร็จของฉันเป็นพิเศษ เธอก็คงจะดีใจกับฉันด้วยใช่ไหมล่ะ?"
ฉินหวนไม่ต้องเดาก็รู้ว่า ตอนนี้ภายในใจของนางกำลังสะใจแค่ไหน
ฉินหวนทำหน้าเย็นชา สายตาดูแคลนส่งไปทางนาง "เธอเชิญอย่างกระตือรือร้นขนาดนั้นทางโทรศัพท์ ถ้าฉันไม่กลับมาจะได้หรือไง?"
เซินซิงชิ่งดีใจรีบเดินเข้าไปเกาะแขนฉินหวน "ฉันก็รู้ว่าเธอไม่ใจแคบขนาดนั้น เธอต้องดีใจกับฉันจากใจจริงแน่นอน
อีกสองวันเธอกลับมาทานข้าวที่บ้านสิ คุณป้าไม่ได้เจอเธอตั้งนาน คิดถึงเธอแน่นอน
ยังไงเสีย นางก็เป็นแม่ของเธอ เรื่องนั้นก็ควรจะวางได้แล้ว"
เซินซิงชิ่งทำเป็นคุณหนูผู้แสนจะเข้าอกเข้าใจคนอื่น