วันจันทร์ เวลา 8 นาฬิกา 59 นาที
ในอพาร์ตเมนต์ห้องเดี่ยวแห่งหนึ่งในกว่างกู่ เมืองเจียงเฉิง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเนื้อตุ๋นที่เพิ่งชงเสร็จกำลังส่งไอร้อนกรุ่น
เฉินนั่วกำลังยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้าคับแคบ มือกำแปรงสีฟัน เตรียมบ้วนฟองในปากทิ้ง
จู่ ๆ จุดแสงสีน้ำเงินเย็นเยียบก็วูบผ่านกลางสายตา
ทีแรกมันดูคล้ายภาพติดตาบนจอประสาทตาหลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เป็นเวลานาน แต่เพียงครึ่งวินาที จุดแสงนั้นก็รวมตัวและยืดออกอย่างรวดเร็ว กลายเป็นข้อความคล้ายเครื่องจักรที่ประทับลึกลงไปในเส้นประสาทตาโดยตรง:
【ระบบสังเกตการณ์การก้าวกระโดดทางอารยธรรมเชื่อมต่อสำเร็จ】
【ล็อกพิกัดยึดโยงกาลอวกาศ: วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1937 เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน คลังเก็บสินค้าเลขที่สี่ริมฝั่งเหนือของแม่น้ำซูโจว】
【ภารกิจหลัก: ช่วยเหลือแปดร้อยวีรบุรุษ หยุดยั้งกองกำลังโดดเดี่ยวไม่ให้ถูกกวาดล้าง เขียนประวัติศาสตร์ช่วงมืดมนที่สุดของจาเป่ยขึ้นใหม่】
【สถานะช่องทางกาลอวกาศ: กำลังชาร์จพลัง】
【นับถอยหลัง: 167 ชั่วโมง 59 นาที 58 วินาที】
【ขนาดทางกายภาพของช่องทาง: สูง 2.05 เมตร กว้าง 0.86 เมตร (ขนาดมาตรฐานของประตูนิรภัยทางเข้าบ้านสำหรับคนเดียว)】
【ช่วงเวลาเปิดให้ผ่าน: หลังชาร์จพลังเต็ม จะคงอยู่เพียง 15 นาที】
【จุดลงจอดทางกายภาพของช่องทาง: ขณะนี้ยังไม่ได้กำหนดพิกัดยึดโยง ผู้ใช้งานสามารถเลือกตำแหน่งจริงและผูกจุดหมายปลายทางกับพิกัดบนผืนดินใดก็ได้ในโลกนี้ ก่อนการชาร์จพลังจะสิ้นสุด】
แกร๊ก
แปรงสีฟันพลาสติกในมือเฉินนั่วตกลงไปในอ่าง
เขาไม่ทันแม้แต่จะเช็ดฟองสีขาวตรงมุมปาก ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่หน้ากระจก ขนท้ายทอยลุกชันทีละเส้น
ภาพหลอนงั้นหรือ?
จอประสาทตาหลุดลอกเฉียบพลัน? หรือโรคจิตเภทขั้นรุนแรงจากการทำงานล่วงเวลาติดต่อกันครึ่งเดือน?
เฉินนั่วหลับตาลงฉับพลัน แล้วขยี้เบ้าตาแรง ๆ ทว่าไม่ว่าเขาจะกะพริบตาสักกี่ครั้ง ตัวอักษรสีฟ้าอ่อนกับตัวเลขนับถอยหลังสีแดงเลือดที่มุมขวาบนก็ยังไม่ขยับ ราวกับฝังอยู่บนจอประสาทตา
เจ็ดวัน
หนึ่งร้อยหกสิบเจ็ดชั่วโมงกับอีกห้าสิบเก้านาที
หัวใจในอกเขาเต้นกระหน่ำ เสียงตุบ ๆ อื้ออึงสะเทือนจนแก้วหูเจ็บ ท้องบิดเกร็ง กลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เมื่อครู่ยังหอมชวนกินกลับทำให้เขาคลื่นไส้ขึ้นมา
【ผู้ใช้งานต้องการความช่วยเหลืออื่นหรือไม่?】
เสียงเครื่องจักรเย็นชา reverberated ก้องอยู่ในกะโหลกศีรษะของเขาโดยตรง
เฉินนั่วจับขอบอ่างล้างหน้าไว้ ขาทั้งสองข้างอ่อนแรง แม้แต่ลมหายใจก็เริ่มขาดห้วง
เขาเดินกลับไปที่ห้อง ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้พลาสติกมีพนักพิง แล้วจ้องข้อความที่ลอยอยู่ในสายตาเขม็ง
วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1937
คลังเก็บสินค้าเลขที่สี่
นั่นคือจุดสุดท้ายของยุทธการซงหู่ เป็นเกาะโดดเดี่ยวที่นายทหารจีนกว่าสี่ร้อยนายใช้เลือดเนื้อสร้างขึ้นบนฝั่งเหนือของแม่น้ำซูโจว และเป็นหน้าประวัติศาสตร์ที่ชุ่มโชกด้วยความสิ้นหวังและความทุกข์ยาก
“ช่วยเหลือแปดร้อยวีรบุรุษ?”
เสียงของเฉินนั่วสั่นเครือ ลำคอแห้งผาก
“ประตูแสงสูงแค่สองเมตร กว้างแค่แปดสิบกว่าเซนติเมตร เปิดได้แค่สิบห้านาที... หลังประตูมีกองทัพญี่ปุ่นเกือบหมื่นนายล้อมโจมตี ทั้งปืนใหญ่ ปืนครกยิงลูกระเบิด แก๊สพิษ ลวดหนาม... แล้วคุณจะให้ผมไปช่วยคนเดียวเนี่ยนะ?”
เขาก้มมองห้องเช่าของตัวเองที่มีพื้นที่ไม่ถึง 20 ตารางเมตร
บนโต๊ะมีมีดพับเล็ก ๆ สำหรับปอกผลไม้วางอยู่ มุมห้องมีเสื้อผ้าสกปรกที่เพิ่งถอดกองทิ้งไว้ ส่วนยอดเงินในบัญชีธนาคารเพิ่งจะพ้นหลักพัน
คนคนเดียวจะข้ามไปทำอะไรได้?
ซื้อยาฆ่าเชื้อมาสองลัง สะพายมีดทำครัวสักเล่ม แล้วพุ่งเข้าวงล้อมไปถูกปืนกลหนักยิงจนแหลกเป็นชิ้น ๆ งั้นหรือ?
หรือจะหลบอยู่ตรงหัวสะพานในเขตเช่า ดูพี่น้องร่วมชาติเสียเลือดหยดสุดท้าย?
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือจนถึงตอนนี้เขายังยืนยันไม่ได้เลยว่านี่เป็นเรื่องจริงหรือไม่
ถ้าระบบเป็นของจริง แล้วเขาปิดปากเงียบ รอให้เวลานับถอยหลังเจ็ดวันหมดลง ช่องทางปิดตัวลง และคราบเลือดในประวัติศาสตร์ยังคงลบไม่ออกไปตลอดกาล เขาจะยังใช้ชีวิตบนโลกนี้ได้อย่างสบายใจจริงหรือ?
แต่ถ้าบอกเรื่องนี้ออกไป...
นิ้วของเฉินนั่วเริ่มสั่นอย่างรุนแรง
จะบอกใครดี?
โพสต์ลงอินเทอร์เน็ตงั้นหรือ? มีแต่จะถูกมองว่าเป็นคนบ้าหิวแสง แล้วถูกระงับบัญชี
ไปหาหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรงหรือ?
ถ้าถูกมองว่าเป็นคนป่วยทางจิตแล้วส่งตัวเข้าโรงพยาบาลล่ะ?
ถ้าอีกฝ่ายเชื่อขึ้นมาจริง ๆ จะจับเขาขังไว้ในห้องใต้ดินมืดมิด มัดกับโต๊ะทดลอง แล้วผ่าเก็บตัวอย่างไปวิจัยในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักหรือเปล่า?
ความกลัวถาโถมเข้าท่วมเฉินนั่วจนมิด ราวกับคลื่นน้ำเย็นเยียบ
ม่านแสงดูเหมือนตรวจพบอารมณ์ที่ผันผวนอย่างรุนแรงของเขา หน้าจอเปลี่ยนฉับพลัน ข้อมูลสองบรรทัดที่เปล่งประกายคล้ายโลหะไหลลงมาเป็นสาย:
【เพื่อรับมือกับผลกระทบที่ไม่อาจย้อนคืนจากการแทรกแซงข้ามกาลอวกาศ ระบบจะมอบหลักฐานยืนยันความน่าเชื่อถือเบื้องต้นให้แก่ผู้ใช้งาน】
【ข้อมูลสามชุดต่อไปนี้เป็นข้อเท็จจริงที่ต้องเกิดขึ้นภายใน 24 ชั่วโมงข้างหน้า ไม่อาจเปลี่ยนแปลงหรือแทรกแซงได้】
ข้อมูลชุดที่หนึ่ง: เวลา: วันนี้ 11 นาฬิกา 04 นาที 12 วินาที เหตุการณ์: ดาวเทียมสอดแนมเชิงแสงรุ่นปรับปรุง “ล็อกฮีด” ที่เป็นความลับสุดยอดของมหาอำนาจต่างชาติแห่งหนึ่ง (รหัส USA-290) จะเปลี่ยนวงโคจรฉับพลันเพราะพายุแม่เหล็กโลก และเริ่มใช้เครื่องขับดันควบคุมทิศทางเพื่อปรับระยะวงโคจร 0.04 องศา ข้อมูลเพิ่มเติม: รหัสจับมือระดับล่างของอัลกอริทึมควบคุมที่ใช้ในการเปลี่ยนวงโคจรครั้งนี้ มีอักขระฐานสิบหกทั้งหมด 128 ตัว
ข้อมูลชุดที่สอง: เวลา: วันนี้ 14 นาฬิกา 32 นาที 09 วินาที 847 มิลลิวินาที เหตุการณ์: จะเกิดแผ่นดินไหวระดับจุลภาคจากการเคลื่อนตัวของโครงสร้างชั้นลึก ขนาด 4.2 ตามมาตราริกเตอร์ ในเขตไร้ผู้คนส่วนลึกของเทือกเขาเหิงต้วนทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวลึก 28.4 กิโลเมตร ไม่มีความเสียหายบนพื้นผิว แต่ชั้นเนื้อโลกจะปลดปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่ต่ำพิเศษที่มีลักษณะเฉพาะ
ข้อมูลชุดที่สาม: เวลา: วันนี้ 19 นาฬิกา 15 นาที 00 วินาที ถึง 19 นาฬิกา 15 นาที 03 วินาที เหตุการณ์: สถาบันวิจัยฟิสิกส์พลังงานสูงชั้นนำของประเทศจะดำเนินการทดลองชนอนุภาคครั้งที่ 409 ด้วยแหล่งกำเนิดแสงซินโครตรอนรุ่นที่สี่ ระหว่างการทดลอง ช่องที่ 11 ของเครื่องตรวจจับอนุภาคทุติยภูมิหมายเลข 3 จะบันทึกค่าผิดปกติ ค่าความเบี่ยงเบนเฉพาะของสัญญาณรบกวนพื้นฐานอยู่ที่ 0.0034 ไมโครพิโควินาที ข้อมูลเพิ่มเติม: อัลกอริทึมตรวจสอบเบื้องต้นจะเข้าใจผิดว่าค่าดังกล่าวเป็นสัญญาณรบกวนพื้นหลังของอุปกรณ์และกรองทิ้งโดยอัตโนมัติ ต้องดึงบันทึกข้อมูลดิบที่ยังไม่ได้เข้ารหัสด้วยมือ จึงจะอ่านได้
ข้อมูลสามชุด ระบุเวลาแม่นยำถึงระดับมิลลิวินาที ครอบคลุมทั้งดาวเทียมวงโคจรใกล้โลก การเคลื่อนตัวระดับจุลภาคของเปลือกโลก และเครื่องมือฟิสิกส์ระดับสูงสุดของมหาอำนาจ
เฉินนั่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ จ้องอักขระฐานสิบหก 128 ตัวนั้นเขม็ง เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก
นี่ไม่ใช่สิ่งที่โรคจิตเภทจะสร้างขึ้นมาได้แน่นอน
ไม่มีจิตใต้สำนึกของใครสามารถสุ่มสร้างรหัสตรวจสอบ 128 ตัวที่สอดคล้องกับระเบียบการควบคุมและตรวจวัดยานอวกาศยุคปัจจุบันได้
เขาพิงพนักเก้าอี้ หน้าอกกระเพื่อมแรง
จากนั้นสายตาก็เลื่อนไปหยุดที่ข้อมูลสำคัญซึ่งก่อนหน้านี้ถูกมองข้ามอีกครั้ง:
【จุดลงจอดทางกายภาพของช่องทาง: ขณะนี้ยังไม่ได้กำหนดพิกัดยึดโยง ผู้ใช้งานสามารถเลือกตำแหน่งจริงและผูกจุดหมายปลายทางกับพิกัดบนผืนดินใดก็ได้ในโลกนี้ ก่อนการชาร์จพลังจะสิ้นสุด】
ตำแหน่งที่ประตูแสงจะเปิดออก เขาเป็นคนกำหนดได้
ไม่จำเป็นต้องเปิดในห้องเช่าเก่าซอมซ่อและคับแคบแห่งนี้
มันอาจเปิดขึ้นในฐานทัพของกองพลยานเกราะหนัก ในลานคลังสำรองยุทธภัณฑ์เชิงยุทธศาสตร์ของประเทศ หรือหน้าทางเข้าหลักของโรงพยาบาลสนามเคลื่อนที่ที่ทันสมัยก็ได้
ขอเพียงประเทศยอมรับช่วงต่อ
ขอเพียงกลไกของรัฐเริ่มขับเคลื่อน ประตูเล็ก ๆ สูงสองเมตร กว้าง 0.8 เมตรบานนั้น ก็จะส่งผ่านคลื่นเหล็กกล้าจากประเทศอุตสาหกรรมเต็มรูปแบบไปได้ภายในสิบห้านาที ไม่ใช่การสละชีวิตเปล่าประโยชน์ของชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง
เฉินนั่วกัดริมฝีปากล่างอย่างแรง ความเจ็บแปลบทำให้สมองที่สับสนกลับมามีสติขึ้นเล็กน้อย
ถึงจะต้องเสี่ยงถูกซักถาม ตรวจสอบ หรือกระทั่งถูกเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด เขาก็ไม่มีทางรับมือเรื่องแบบนี้เพียงลำพัง
คนตัวเล็กย่อมมีวิธีใช้ชีวิตของคนตัวเล็ก แต่เมื่อต้องเผชิญภาระหนักอึ้งที่อาจพลิกประวัติศาสตร์ได้เช่นนี้ วิธีที่ปลอดภัยที่สุดไม่เคยเป็นการต่อสู้เพียงลำพัง
โจทย์พิสูจน์ข้อนี้ต้องส่งให้ทั้งประเทศเป็นผู้แก้
เฉินนั่วลุกขึ้น เดินไปที่โต๊ะแล้วคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาเลื่อนนิ้วบนหน้าจอหลายครั้งกว่าจะปลดล็อกได้สำเร็จ
เขาเปิดหน้าจอโทรออก
นิ้วค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์เสมือนสามวินาที ปลายนิ้วซีดลงเล็กน้อย
เขาไม่ได้โทรแจ้ง 110 และไม่ได้โทรหาสถาบันวิจัยหรือสื่อใด ๆ
นิ้วของเขารัวลงบนแป้นกดอย่างรวดเร็ว กดหมายเลขที่มีระดับการรักษาความลับและอำนาจตอบสนองฉับไวสูงมากทั่วประเทศ:
12339
แพลตฟอร์มรับแจ้งเบาะแสของหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติ