เจียงจี้หยุนออกจากมิติพิเศษอีกครั้ง แล้ววิ่งไปยังบริเวณที่สังเกตไว้ว่าไม่ค่อยมีคน
ระหว่างทาง เมื่อเห็นใครเดินผ่านมา เธอก็หลบเข้าไปในมิติพิเศษ ทำเช่นนี้จนหลบหน่วยลาดตระเวนได้ แล้วก็มาถึงบริเวณศาลบรรพบุรุษของหมู่บ้าน
หน้าประตูมีคนเฝ้ายามสองคนกำลังงีบหลับ เจียงจี้หยุนเดินย่องเบา ๆ ไปด้านหลัง แตะตัวพวกเขาเบา ๆ แล้วเก็บเข้าไปในลานกว้างของมิติพิเศษ
เมื่อเห็นพวกญี่ปุ่นสองคนนอนอยู่กับสุนัขหลายตัวจากระยะไกล และไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เธอถึงได้เชื่อจริง ๆ ว่าลานกว้างเก็บสิ่งมีชีวิตไว้ไม่ได้ โชคดีที่เธอไม่เคยพาเสี่ยวเป่าเข้าไป
เจียงจี้หยุนออกจากมิติพิเศษ ผลักประตูศาลบรรพบุรุษเข้าไป แล้วเปิดไฟฉาย เมื่อเห็นถุงเสบียงเต็มห้องก็ยิ้มอย่างยินดี เก็บเลย เก็บเข้าไปในมิติพิเศษให้หมด
ไม่ใช่แค่เสบียงเท่านั้น ยังมีเกลือ น้ำมัน และอาหารกระป๋องอีกมากมาย
หลังจากตรวจดูอย่างละเอียดจนแน่ใจว่าในห้องไม่มีของเหลือแล้ว เธอก็เห็นห่วงโลหะวงหนึ่งอยู่ตรงมุมศาลบรรพบุรุษ
เจียงจี้หยุนเดินเข้าไป ใช้สองมือออกแรงดึงห่วงวงนั้นขึ้นมา ก็รู้สึกถึงไอเย็นวูบหนึ่งพัดเข้ามา
เธอส่องไฟฉายเข้าไปดู ข้างในเป็นกำแพงน้ำแข็งที่ก่อขึ้นจากก้อนน้ำแข็งเรียงซ้อนกัน มีเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อแกะ ไก่ เป็ด และห่านที่ชำแหละทั้งตัววางอยู่ไม่น้อย
เจียงจี้หยุนวิ่งเข้าไป เก็บแม้กระทั่งกำแพงน้ำแข็งเข้าไปในมิติพิเศษด้วย แล้วส่งของทั้งหมดไปไว้ในคลังสินค้าขนาดใหญ่ของซูเปอร์มาร์เก็ตโดยตรง