เฉินเซียงวางสายไป แต่ยังครุ่นคิดอยู่ว่า พ่อของหยางหยางเป็นใครกันนะ?
ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา รถโรลส์-รอยซ์สีดำคันหนึ่งก็จอดลงหน้าสถานีตำรวจ
หลี่จิ่งเฉินลงจากรถ ใบหน้าซีดเซียวและอิดโรย หลังมือยังมีรอยจากการให้น้ำเกลือ คนขับรถจะเข้าไปประคอง แต่เขาบอกว่าไม่ต้อง
ขณะเดียวกันยังมีทนายความสองคนในชุดสูทเรียบร้อยเดินตามหลังหลี่จิ่งเฉินมาด้วย
พอทุกคนก้าวเข้าไปในสถานี สายตาของคนทั้งห้องก็จับจ้องไปที่หลี่จิ่งเฉิน
คุณหลี่แห่งเครือบริษัทตี้จิ่ง ตอนนี้เป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดของนานตี้ ทั้งหล่อ ทั้งหนุ่ม ทั้งเย็นชา
ไม่มีใครเข้าใจว่าเขามาที่นี่ทำไม
หลี่จิ่งเฉินเดินไปหาเจียงถง ลูบแก้มเธอเบา ๆ เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร จากนั้นก็หันไปบอกตำรวจว่า
“ผมเป็นสามีของเจียงถง มาที่นี่เพื่อประกันตัวเธอ”
ทั้งห้องพลันฮือฮา
สามีของเจียงถงงั้นเหรอ?!
เพื่อนร่วมงานในบริษัทต่างมองเจียงถงด้วยความประหลาดใจ ปนอิจฉาจนแทบจะริษยา
เป็นไปได้ยังไง?!
เดิมทีเจียงถงอยากจะแก้ว่าไม่ใช่สามี แต่เป็นอดีตสามี ทว่าเมื่อหันไปเห็นใบหน้าซีดเซียวและอ่อนแรงของชายหนุ่ม คำพูดเหล่านั้นก็พลันติดอยู่ที่ลำคอ เวลานี้ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องให้เพื่อนร่วมงานที่เคยหัวเราะเยาะเธอได้เห็นเสียบ้าง
หลี่จิ่งเฉินเจรจากับตำรวจอยู่หลายนาที ก่อนจะให้ทนายความอยู่จัดการเรื่องต่อ ส่วนตัวเขาพาเจียงถงออกไป
เพิ่งก้าวพ้นประตู เขาก็แทบทรุดหมดสติ...
เจียงถงถามว่า “ไม่เป็นไรใช่ไหม?” ร่างสูงใหญ่ของเขาเอนพิงไหล่เธอ เจียงถงจึงประคองเขาขึ้นรถ
คนขับรถเอ่ยว่า “คุณผู้หญิงครับ อาการกระเพาะและลำไส้อักเสบเฉียบพลันของคุณหลี่ยังไม่หายดี พอได้ยินว่าคุณอยู่ที่สถานีตำรวจ เขาก็ดึงสายน้ำเกลือออกแล้วรีบร้อนมาทันทีครับ”