เจียงถงเคร่งขรึมขึ้นมา “ไม่ได้ คุณไปไม่ได้”
เจียงหมิงหยางยืนกรานว่าจะไปให้ได้ คราวนี้ไม่ว่าใครจะพูดอะไร เขาก็ต้องเจอคุณประธานเกาลัดให้ได้ แล้วขอเส้นผมจากอีกฝ่ายมาหนึ่งเส้น!
แม่ลูกทั้งสองต่างไม่ยอมกัน สุดท้ายเฉินเซียงก็เข้ามาเป็นคนกลาง
“หยางหยางเด็กดี ไม่ไปดีกว่านะ ไม่ใช่ว่าหนูอยากให้คุณประธานเกาลัดเป็นพ่อเหรอ? หนูจะไปเป็นก้างขวางคอไม่ได้นะ แบบนี้คุณแม่กับคุณประธานเกาลัดถึงจะมีโอกาสอยู่ด้วยกันตามลำพังไง”
พูดพลางขยิบตาให้เจ้าตัวเล็กไม่หยุด
เจียงหมิงหยางถึงได้พยักหน้า “ก็ได้ครับ ผมไม่ไปแล้ว” เจ้าตัวเล็กเชิดหน้าหมุนตัวเดินจากไป
เจียงถงยังอดเป็นห่วงไม่ได้ จึงให้เฉินเซียงอยู่บ้านคอยดูเจียงหมิงหยาง
ถึงเวลาแล้ว—
เธอขับรถออกจากบ้าน มุ่งหน้าไปยังหน้าเครือบริษัทหนานถง ซึ่งจัดพิธีตัดริบบิ้นอยู่ พ่อหลี่ก็มาถึงด้วย