ให้เขาออกจากนานตี้ แล้วไม่กลับมาอีกเลยอย่างนั้นหรือ?
เจียงเฟยเผิงหันขวับไปมองหลี่จิ่งเฉิน!
เจียงถงเองก็มองหลี่จิ่งเฉินเช่นกัน!
หลี่จิ่งเฉินมีสีหน้าเรียบเฉย ทว่าท่าทางกลับเหมือนวางแผนทุกอย่างไว้แล้ว
ราวกับวันนี้เขาไม่ได้มาหาเจียงเฟยเผิงเพราะว่างไม่มีอะไรทำ และไม่ได้คิดแค่ว่าซ้อมอีกฝ่ายให้หายแค้น แต่ทำไปเพื่อปูทางให้เจียงถง
ที่ดินของเครือบริษัทเฟยเผิงมีทำเลดีมาก เป็นชิ้นเนื้อก้อนโตที่ใคร ๆ ต่างหมายปอง
เจียงเฟยเผิงส่ายหน้า “เครือบริษัทเฟยเผิงเป็นความทุ่มเททั้งชีวิตของผม ผมลงทุนลงแรงไปมากมาย...”
หลี่จิ่งเฉินหัวเราะเย็นชา “บริษัทของคุณถูกคุณทำลายจนพังไปแล้ว คุณเองก็รู้ดีที่สุดว่ามันมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร นอกจากปิดกิจการแล้วก็ไม่มีทางเลือกอื่น แทนที่จะถูกบริษัทอื่นซื้อกิจการหรือถูกนำไปประมูล สู้ยกให้ลูกสาวคุณยังดีกว่า อย่างน้อยก็ถือเป็นการชดเชยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แทบไม่มีความหมายของคุณ”
การชดเชยเพียงน้อยนิดนี้ เจียงถงจะยอมรับได้หรือเปล่า?
“ฉันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ยอมรับ” เจียงถงเอ่ยขึ้น
“คุณจะขายฉัน ฉันไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ ยกเครือบริษัทเฟยเผิงให้ฉัน อย่างน้อยฉันก็ช่วยรักษาชื่อเสียงของตระกูลเจียงไว้ให้คุณได้!”
เพราะแซ่เจียงไม่ได้เป็นของเธอคนเดียว และไม่ได้เป็นของเจียงเฟยเผิงคนเดียว แต่ยังเป็นของปู่กับย่าของเธอด้วย บริษัทจะไม่มีความทุ่มเทของปู่กับย่าได้อย่างไร
เจียงเฟยเผิงเงียบไป มือปิดใบหน้าไว้ ทำไมเขาถึงได้เดินมาถึงจุดนี้นะ
หลี่จิ่งเฉินหยิบสัญญาฉบับหนึ่งออกมาแล้วโยนลงตรงหน้าเจียงเฟยเผิง “เซ็นซะ”
หลังเซ็นชื่อแล้ว นับจากนี้ไปเจียงเฟยเผิงจะตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกกับเจียงถง ส่วนกรรมสิทธิ์และอำนาจตัดสินใจของเครือบริษัทเฟยเผิงก็จะเป็นของเจียงถงทั้งหมด
ต่อให้วันหน้าเครือบริษัทเฟยเผิงเปลี่ยนชื่อ หรือเปลี่ยนไปทำธุรกิจอย่างอื่น ก็ไม่เกี่ยวกับเจียงเฟยเผิงแม้แต่น้อย!
เจียงเฟยเผิงกัดฟันกรอด หลี่จิ่งเฉิน ทำไมถึงได้ลึกล้ำเจ้าแผนการขนาดนี้ หรือว่าเขาเป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่แรก?