หลังได้เคล็ดลับเลี้ยงสุกรมา หลิ่วซานเว่ยก็ราวกับได้รับยาบำรุงกำลัง ข้างในข้างนอกเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงฮึกเหิม
คืนนั้นเขานอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาบนเตียงพลางวางแผนอยู่ในใจ
เงินสองร้อยห้าสิบตำลึงแลกกับของล้ำค่าเช่นนี้ นับว่าได้กำไรมหาศาล
ฟาร์มสุกรของหงเป่ามีสุกรเพียงร้อยกว่าตัว ต่อให้ขยายเพิ่มเป็นสองเท่าหรือสามเท่า ก็ยังมีแค่ไม่กี่ร้อยตัว
หากเขาจะทำ ก็ต้องทำให้ใหญ่โตไปเลย สุกรไม่กี่ร้อยตัวยังไม่พอให้เขาพอใจ ต้องเลี้ยงให้ได้หลายพันตัว
ถึงยามนั้น เนื้อสุกรทั่วเมืองหลินอันก็จะเป็นของที่เขาจัดหาให้ ไม่ว่าจะหงเป่าหรือเฉินเส้าอัน ล้วนต้องหลีกทางให้ทั้งสิ้น
รุ่งเช้าวันถัดมา เขาออกจากเมือง เดินสำรวจรอบเมืองหลินอันอยู่ตลอดทั้งวัน ในที่สุดก็เลือกที่ดินผืนหนึ่งทางชานเมืองด้านเหนือได้
ที่ดินผืนนั้นอยู่ติดลำธารสายเล็ก มีน้ำอุดมสมบูรณ์ พื้นที่ราบเรียบ ทั้งยังอยู่ไม่ไกลจากถนนหลวง ขนส่งสุกรและวัตถุดิบได้สะดวก
เขาตกลงราคากับเจ้าของที่ดินในทันที ลงนามในสัญญาซื้อขาย แล้วซื้อที่ดินผืนนั้นไว้
หลายวันต่อจากนั้น หลิ่วซานเว่ยยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหยุดพัก
เขาจ้างคนเขียนแบบ คำนวณวัสดุ ติดต่อช่างฝีมือ ทั้งยังปล่อยข่าวไปตามหมู่บ้านละแวกใกล้เคียงว่าจะรับคนงาน จนชาวนาจากทั่วสารทิศพากันมาสอบถาม
เขายืนอยู่บนที่ดินว่างเปล่า ชี้แนะตำแหน่งต่าง ๆ บนแบบแปลน วางแผนสร้างคอกสุกร โกดัง และที่พักคนงาน ท่าทางราวกับเถ้าแก่ใหญ่ผู้หนึ่ง
ทว่าฟาร์มสุกรขนาดหลายพันตัว ใช้เพียงกำลังของเขาคนเดียวหาอาจประคับประคองได้
การซื้อที่ดินก็ผลาญเงินเก็บของเขาไปเกินครึ่งแล้ว ไม่ว่าจะสร้างคอกสุกร จ้างคนงาน ซื้อสุกรพันธุ์ หรือซื้ออาหารสัตว์ ล้วนต้องใช้เงินทั้งสิ้น
เขาคำนวณคร่าว ๆ อย่างน้อยยังต้องใช้เงินอีกสองพันตำลึงจึงจะหมุนเวียนได้คล่อง