ขบวนล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วงเคลื่อนออกจากเมืองหลวงอย่างยิ่งใหญ่ มุ่งหน้าไปยังลานล่าสัตว์นอกเมืองหลินอัน
ขบวนยาวเหยียดอย่างแท้จริง ด้านหน้าเป็นองครักษ์เกราะทองขี่ม้าตัวสูงใหญ่ ถือทวนยาวนำขบวนอย่างองอาจ
ถัดมาเป็นราชรถของฮ่องเต้ ม่านรถสีเหลืองอร่ามสะท้อนแสงทองระยิบระยับใต้แดดฤดูใบไม้ร่วง ด้านหลังเป็นราชรถขององค์รัชทายาท ฮองเฮา พระสนมฮวา และองค์หญิงเล่อหนิง แต่ละขบวนล้วนมีขบวนติดตามและเครื่องประกอบเกียรติยศของตน
รถม้าของขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ รถขนวัตถุดิบของห้องเครื่องหลวง รถบรรทุกเต็นท์และเสบียง ตลอดจนขบวนม้าเรียงต่อกันเป็นสายยาว ทอดไปไกลหลายลี้ เสียงกีบม้ากระทบพื้นจนฝุ่นคลุ้งตลบ มองจากระยะไกลคล้ายมังกรเหลืองเลื้อยออกนอกเมือง
เดินทางกว่าครึ่งวัน กว่าจะถึงที่หมายก็เป็นยามเที่ยงแล้ว
นอกเมืองหลินอันมีป่าเขากว้างไกลสุดสายตา
พื้นที่แห่งนี้กินอาณาบริเวณหลายร้อยฉิ่ง ภูเขาต่อเนื่องกัน ป่าไม้เรียงราย ลำธารไหลซ่า หญ้าสูงหนาทึบ ทั้งยังมีสัตว์ปีกและสัตว์ป่ามากมาย
เมื่อมาถึง เหล่าทหารก็แยกย้ายกันลงมือจัดเตรียมงานทันที
กลุ่มหนึ่งอยู่ที่เชิงเขาเพื่อปรับพื้นที่และตั้งค่าย เต็นท์ถูกกางขึ้นทีละหลัง ปูพรม จัดโต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่ง หม้อ ไห และชามช้อนให้เรียบร้อย ทุกคนวุ่นจนแทบไม่มีเวลาหยุดพัก
อีกกลุ่มเตรียมตัวพร้อมสรรพ รอเข้าป่าล่าสัตว์ไปกับฮ่องเต้
เฉินเส้าอันเปลี่ยนมาสวมชุดรัดกุม คลายขากางเกงให้กระชับแล้วเหน็บมีดสั้นไว้ที่เอว ดูคล่องแคล่วกว่าปกติไม่น้อย
เขาเรียกเสี่ยวตุ้นจื่อมาสั่งกำชับว่า “เจ้าอยู่ในค่าย เตรียมหม้อไหชามช้อนให้พร้อม ฟืนก็ต้องเตรียมไว้ ของที่ต้องล้างก็ล้าง ของที่ต้องหั่นก็หั่น รอข้ากลับมา”