วันจัดงานขึ้นบ้านใหม่ เฉินเส้าอันตื่นแต่เช้าตรู่
เขาจัดส่งอาหารเช้าของฮองเฮาและองค์หญิงเล่อหนิงไปให้เรียบร้อย ทั้งยังเตรียมรากบัวเชื่อมดอกหอมเพิ่มเป็นพิเศษอีกหนึ่งที่ ซึ่งเป็นของโปรดขององค์หญิงน้อย ทำให้เด็กหญิงยิ้มแย้มเบิกบาน
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็ไปขอลากับฮองเฮา โดยกล่าวว่าวันนี้เป็นวันขึ้นบ้านใหม่ จำต้องออกจากวังไปจัดเตรียมงานสักหน่อย
ฮองเฮาอนุญาตให้เขาลา ทั้งยังตรัสด้วยรอยยิ้มว่า
“ขอแสดงความยินดีกับพ่อครัวหลวงเฉินที่ได้ขึ้นบ้านใหม่ แม้เปิ่นกงจะไปแสดงความยินดีด้วยตนเองมิได้ แต่ก็เตรียมของขวัญเล็กน้อยไว้ให้ ประเดี๋ยวจะให้คนส่งไปที่บ้านเจ้า”
เฉินเส้าอันรีบขอบพระทัย แล้วจึงพาเสี่ยวตุ้นจื่อออกจากวัง มุ่งหน้าไปยังตรอกชิงหนิงทันที
หลังกลับถึงบ้านได้ไม่นาน ขณะที่กำลังตรวจนับวัตถุดิบที่เตรียมไว้ในห้องครัว เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเรือนเบา ๆ
เขาวางมีดทำครัวในมือลง เช็ดมือ แล้วสาวเท้าไปเปิดประตูเรือน
ผู้ที่ยืนอยู่นอกประตูคือหลิ่วหยา
วันนี้นางสวมกระโปรงเสื้อสีเขียวอ่อน ปักปิ่นเงินเรียบ ๆ ไว้บนศีรษะเพียงชิ้นเดียว เมื่อเทียบกับยามเข้าเวรในวังแล้ว นางดูเคร่งขรึมน้อยลง และมีความสดชื่นเรียบง่ายแบบคนในบ้านเพิ่มขึ้นหลายส่วน
เมื่อนางเห็นเฉินเส้าอันเปิดประตู ก็ยิ้มบาง ๆ “ข้ามาสายหรือไม่?”
“ไม่สาย ไม่สาย มาถูกเวลาแล้ว” เฉินเส้าอันรีบเบี่ยงตัวหลีกทาง “เข้ามาดูเร็ว”
หลิ่วหยาก้าวข้ามธรณีประตู เพิ่งเหยียบเข้ามาในเรือน นางก็อดส่งเสียงอุทานเบา ๆ ไม่ได้