องค์รัชทายาทเซียวจิ่งรุ่ยยืนอยู่ข้างพัดลม สายตาจับจ้องใบพัดทั้งสามที่หมุนอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความพิศวง
เขาย่อตัวลง พินิจใบพัดที่กำลังหมุนอย่างละเอียด ก่อนหันไปถามเฉินเส้าอันว่า
“พ่อครัวหลวงเฉิน พัดลมเครื่องนี้...ทำงานด้วยหลักการใดหรือ?”
“เหตุใดเมื่อเหยียบแป้นแล้ว ใบพัดด้านบนจึงหมุนเร็วถึงเพียงนี้? ใบพัดหมุนเร็วกว่าจังหวะที่คนเหยียบเสียอีก”
เฉินเส้าอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนอธิบายด้วยถ้อยคำที่เข้าใจง่ายที่สุดว่า “ทูลองค์ชาย หลักการของสิ่งนี้เรียบง่ายยิ่งพ่ะย่ะค่ะ”
เขาเปิดแผ่นปิดด้านล่างออก แล้วแสดงให้รัชทายาททอดพระเนตร
“องค์ชายโปรดทอดพระเนตร เฟืองวงใหญ่ด้านล่างมีฟันเฟืองมาก ส่วนเฟืองวงเล็กด้านบนมีฟันเฟืองน้อย ทั้งสองเชื่อมต่อกันด้วยโซ่พ่ะย่ะค่ะ”
“เมื่อคนเหยียบแป้น เฟืองวงใหญ่หมุนหนึ่งรอบ แล้วส่งกำลังผ่านโซ่ไปยังเฟืองวงเล็ก เฟืองวงเล็กจึงหมุนได้หลายรอบ แกนของเฟืองวงเล็กเชื่อมต่อกับใบพัดด้านบน เมื่อเฟืองวงเล็กหมุนเร็ว ใบพัดก็หมุนเร็วตามไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
รัชทายาทฟังจบแล้วพยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง
แม้จะยังไม่เข้าใจหลักกลศาสตร์ทั้งหมด แต่เขาก็เข้าใจคำอธิบายที่ว่า ‘เฟืองวงใหญ่ขับเคลื่อนเฟืองวงเล็ก จึงทำให้หมุนเร็วขึ้น’
รัชทายาทเดินวนรอบพัดลมอีกครั้ง สายตาหยุดอยู่บนใบพัดทั้งสามที่หมุนเร็วครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็ถามขึ้นอีกว่า
“แล้วเหตุใดเมื่อพัดพัดลักษณะนี้ จึงมีลมพัดออกมาไม่ขาดสาย ทั้งยังแรงถึงเพียงนี้?”
เฉินเส้าอันครุ่นคิด ก่อนชี้ไปยังใบพัดไม้ทั้งสามที่โค้งเล็กน้อยบนพัดลม พลางกล่าวว่า