อีกอย่าง นางตรงไหนที่คล้ายเฝิงซู่ชิงกัน?
เห็นชัดอยู่ว่านางงดงามกว่าเฝิงซู่ชิง ทั้งยังสวยสะคราญกว่า!
แม้ในใจฟู่จืออวี้จะเดือดดาลยิ่งนัก ทว่าสีหน้ายังคงประดับรอยยิ้มอ่อนโยนสง่างาม
นางปฏิบัติต่อทุกคนอย่างอ่อนโยน เผยด้านที่สง่างามและเพียบพร้อมออกมาอย่างเต็มที่
แววตาของผู้คนที่มองนางเปี่ยมด้วยความเคารพและชื่นชม
ฟู่เหวินเซิงมองท่าทีของฟู่จืออวี้แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
สมกับเป็นบุตรสาวของเขา! ด้วยความสง่างามที่ไม่ตื่นตระหนกเมื่อได้รับเกียรติ ไม่ถ่อมตนหรือหยิ่งผยองเช่นนี้ หากนางไม่ได้เข้าวังเป็นพระสนม ยังจะมีผู้ใดมีคุณสมบัติเพียงพออีก?
ทองแท้ย่อมเปล่งประกาย เขาเชื่อว่าฮ่องเต้จะต้องมีสายตาเฉียบแหลม มองเห็นอวี้เอ๋อร์อย่างแน่นอน
พวกเขารออยู่ในโถงใหญ่นานมากแล้ว แต่เฝิงอวี้ก็ยังไม่ปรากฏตัว
พวกเขารอจนเริ่มกระวนกระวาย สายตาจึงหันไปมองฟู่เหวินเซิงกับฟู่จืออวี้
ฟู่เหวินเซิงวางท่าขรึมเย็นชาตลอดเวลา จนผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้
ดังนั้นพวกเขาจึงหันไปกระซิบถามฟู่จืออวี้
“คุณหนูฟู่ พวกท่านก็มาหาท่านเฟิงด้วยธุระหรือ?”
“พวกเรารออยู่ที่นี่นานแล้ว แต่ยังไม่เห็นท่านเฟิงมา ท่านบอกหรือไม่ว่าจะเรียกพวกท่านเข้าพบเมื่อใด?”
ฟู่จืออวี้เองก็เริ่มหมดความอดทน เฝิงอวี้คิดจะทำอะไรกันแน่?
ถึงกับปล่อยให้นางกับบิดาถูกทิ้งไว้ที่นี่ ไม่ไยดีแม้แต่น้อย
ยังให้พวกนางอยู่ร่วมกับคนที่มีฐานะต่ำต้อยเช่นนี้อีก เขาจงใจหรือ?
ก่อนหน้านี้เฝิงอวี้ก็ดูแคลนตระกูลฟู่มาแต่ไหนแต่ไร
บัดนี้เฝิงซู่ชิงได้รับแต่งตั้งเป็นฮองเฮา เกรงว่าเฝิงอวี้คงหยิ่งผยองจนหางชี้ฟ้าแล้ว
เขายังจะเห็นตระกูลฟู่อยู่ในสายตาอีกหรือ?
ฟู่จืออวี้ทั้งโกรธทั้งแค้นอยู่ในใจ
แต่สีหน้าของนางยังคงสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง “ลูกพี่ลูกน้องหญิงได้รับแต่งตั้งเป็นฮองเฮา ตระกูลของเราทั้งสองเป็นดองกัน งานมงคลใหญ่เช่นนี้ พวกเราย่อมต้องมาแสดงความยินดี ท่านอาเขยมีภารกิจรัดตัว ส่วนข้ากับท่านพ่อก็ว่างอยู่แล้ว รออีกสักหน่อยย่อมไม่เป็นไร”