คราก่อน นางถูกคุมขังในคุกหลวง ท่านตาผู้เป็นคนลงมือมอบยาพิษให้นางกินด้วยตนเอง
ครานั้นนางโชคดีเอาชีวิตรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
แม้เหลียงอวี่หวงจะช่วยชีวิตนาง ทั้งยังวางพิษกู่ไว้ในกายนาง แต่นางกลับมิได้เกลียดชังเขา ตรงกันข้าม นางยังซาบซึ้งในบุญคุณของเขายิ่งนัก
หากมิใช่เขา เกรงว่าบัดนี้นางคงเหลือเพียงกองกระดูกขาวไปแล้ว
การที่เหลียงอวี่หวงถูกปลดจากตำแหน่ง เป็นสิ่งที่นางไม่อยากเห็นที่สุด
หลายวันมานี้ นางค่อย ๆ เข้าใจสถานการณ์ในยามนี้อย่างแจ่มชัด
คนตระกูลเซียวเห็นผลประโยชน์อยู่เหนือสิ่งอื่นใดเสมอ
เมื่อเห็นว่านางมีค่า พวกเขาก็ยกย่องทะนุถนอมนาง ปล่อยให้นางทำตามใจชอบ
ครั้นนางหมดประโยชน์ พวกเขาก็จะทอดทิ้งนางอย่างไร้เยื่อใย และพรากชีวิตนางเสีย
แม้นางจะถูกเหลียงอวี่หวงควบคุมไว้ แต่นางรู้ดีว่าในส่วนลึกของหัวใจเขายังมีความเมตตาอยู่บ้าง
ตราบใดที่นางประพฤติตนสงบเสงี่ยม ไม่คิดเป็นศัตรูกับเขาอีก เขาย่อมเหลือหนทางรอดให้นางเป็นแน่
นอกจากเหลียงอวี่หวงแล้ว ยังจะมีผู้ใดเต็มใจยื่นมือช่วยเหลือ มอบหนทางรอดให้นางอีกเล่า?
ผู้ที่มีสายเลือดเดียวกับนาง และเป็นคนใกล้ชิดที่สุด ล้วนปรารถนาให้นางตาย มองนางเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง ใช้นางแลกผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุด
ไม่ว่าท่านตา ฮองเฮา หรือเซียวจื่ออวี้
ตราบใดที่เป็นคนตระกูลเซียว จิตใจของพวกเขาล้วนมืดดำ เลือดเย็นไร้ปรานี
พวกเขามองเห็นเพียงผลประโยชน์ ในใจมีแต่เกียรติยศมั่งคั่ง ชื่อเสียงและลาภยศ