ถึงเมิ่งเฉาจะสารเลวเพียงใด เขาก็ยังเป็นผู้อาวุโสของรัชทายาท อีกทั้งยังเป็นรุ่นเดียวกับท่านตา
รัชทายาทจะข้ามหน้าท่านกั๋วกงเมิ่ง ไม่คำนึงถึงเกียรติของตระกูลเมิ่ง แล้วลงมือสังหารเมิ่งเฉาได้อย่างไร
เขาเจ็บปวดแทนองค์ชายของตนจนแทบขาดใจ
เยี่ยนอ๋องจะตีด่ารัชทายาทของเขาไปเพื่อเหตุใดกัน
หลายปีมานี้ รัชทายาทของเขาใช้ชีวิตง่ายดายนักหรือ
เซียวถิงเยี่ยนหัวเราะเยาะ ก่อนกล่าวเย้ยหยันว่า “เช่นนั้น การที่เขาเป็นรัชทายาทแห่งแคว้นเหลียง แต่กลับไม่อาจทำใจเย็นชาไร้เมตตาอย่างที่ควรได้ เขาก็เป็นเพียงรัชทายาทที่ล้มเหลวคนหนึ่ง”
“หนีหวงเป็นเพียงสตรีคนหนึ่งจะนับเป็นอะไร หากเขามีวิธีการเด็ดขาดฉับไว การลอบสังหารคนสักคนอย่างไร้ร่องรอยจะยากเย็นถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ต่อหน้าเขาสู้สตรีอย่างหนีหวงไม่ได้ ลับหลังยังใช้วิธีการพิเศษลอบสังหารไม่ได้อีกหรือ”
“เพราะเขาลังเลไม่เด็ดขาด จึงไม่อาจกุมอำนาจที่รัชทายาทพึงมีไว้ในมือได้ ทั้งยังไม่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากเหลียงเหวินคัง หากเขาแข็งกร้าวขึ้นอีกสักหน่อย เย่อหยิ่งขึ้นอีกสักนิด ด้วยฐานะที่เป็นโอรสสายตรงเพียงองค์เดียวซึ่งอดีตฮองเฮาทิ้งไว้ เหลียงเหวินคังยังจะกล้าปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้ ลดค่ารัชทายาทอย่างเขาจนไม่เหลือราคาอีกหรือ”
“เขามาถึงจุดนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะความอ่อนแอไร้ความสามารถของตนเอง จะโทษผู้ใดไม่ได้ทั้งนั้น… หากยังไม่เปลี่ยนแปลง ก็ไม่มีผู้ใดช่วยเขาได้ ต่อให้วันหนึ่งเขาได้นั่งบัลลังก์แคว้นเหลียง แคว้นเหลียงก็ต้องเสื่อมถอยลงในมือเขาไม่ช้าก็เร็ว หากไม่เชื่อ พวกเราก็คอยดูกันต่อไป”
เฉิงเฟิงได้ยินแล้ว ในใจไม่ยินยอมอย่างยิ่ง