ก่อนเข้าวัง ฉู่หลิงได้รับยาลูกกลอนเม็ดหนึ่งจากเหลียงอวี่หวง
กล่าวกันว่ายานี้ไม่เพียงทำให้ดูเสมือนยังเป็นหญิงพรหมจรรย์ แต่ยังช่วยคุ้มครองบุตรในครรภ์มิให้ได้รับอันตรายด้วย
ฉู่หลิงรู้ว่าคุณชายหลวนเป็นคนของรัชทายาท เมื่อรัชทายาทส่งยามาให้ นางจึงกลืนยาลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
แรกเริ่มฉู่หลิงกระวนกระวายใจ ทว่าครั้นเห็นรอยเลือดแดงบนผืนผ้า ใจที่ว้าวุ่นก็สงบลงโดยสิ้นเชิง
ค่ำคืนนี้จึงเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเป็นพิเศษ
ฮ่องเต้พอพระทัยฉู่หลิงอย่างยิ่ง ถึงขั้นโปรดปรานนางจนมิอาจวางมือ
พระองค์ประหนึ่งทรงเยาว์วัยลงกว่าสิบปี ราวกับได้ค้นพบสมบัติล้ำค่าที่สูญหายไปนานอีกครั้ง จึงทรงตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
ความรักที่ฮ่องเต้มีต่อเมิ่งจวิน พลันลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งเพราะการปรากฏตัวของฉู่หลิง
วันรุ่งขึ้น พระองค์ก็แต่งตั้งฉู่หลิงเป็นกุ้ยเหรินหว่าน และพระราชทานตำหนักฝูจวิ้นให้เป็นที่พำนัก
ฉู่หลิงเพิ่งปรากฏตัวก็ได้รับความโปรดปรานอย่างสูง เรื่องนี้ดึงดูดความสนใจจากผู้คนมากมาย ครั้นขุมกำลังต่าง ๆ สืบทราบว่ารูปลักษณ์ของฉู่หลิงคล้ายคลึงกับอดีตฮองเฮา หลายคนต่างนิ่งเงียบไป
พวกเขาเพิ่งตระหนักได้เช่นกันว่า ฮ่องเต้มิได้ไร้เยื่อใยต่ออดีตฮองเฮาอย่างที่คิด
เมื่อฮองเฮาเซียวได้ยินข่าว ก็อดมิได้ที่จะขว้างปาข้าวของภายในตำหนัก บันดาลโทสะและระบายความคับแค้นใจ
นางคิดจะออกไป ทว่าทหารรักษาพระองค์ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูวังกลับขวางทาง ไม่ยอมให้นางผ่าน
ฮองเฮาเซียวเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น