หวังเหวยหมิงเคยนึกตั้งแต่แรกว่าจื้อฉินเป็นคนโชคร้าย แถมยังสงสารเธอ จึงให้หญ้าแห้งเพิ่มไปอีกครึ่งมัด
ใครจะคิดว่าแค่วันรุ่งขึ้นก็มีไก่กินแล้ว! น่าเจ็บใจจริง ๆ
จื้อฉิน: เอาไหม?
หวังเหวยหมิงที่นอนอยู่บนรถอู๋หลิงหงกวงมินิรีบลุกขึ้นนั่งทันที ยอดฝีมือจะมอบเสบียงสำคัญขนาดนี้ให้ฉันงั้นเหรอ? เธอเป็นคนดีจริง ๆ!
จื้อฉิน: ฉันทำไม่ไหว เอาอะไรมาแลกได้บ้าง?
【หวังเหวยหมิง】ขอแลกหญ้าแห้ง 2 มัด และแบตเตอรี่ 1 ก้อนกับคุณ
ให้ตายสิ เป็นพ่อพลังงานตัวจริงเลยแฮะ
เอาไก่ที่กินไม่หมดมาแลกของตั้งเยอะ จื้อฉินรู้สึกว่าคุ้มแล้ว
หวังเหวยหมิงที่ได้ไก่มาก็รู้สึกว่าคุ้มเช่นกัน เขารีบเอาไก่ไปย่าง แล้วแบ่งน่องไก่ให้จื้อฉินหนึ่งน่องเป็นของตอบแทน
จื้อฉินถอดฉายา【ยาจก】ออกอย่างรวดเร็ว ก่อนรับน่องไก่ชิ้นโตที่ผิวมันวาวไปถือไว้
ขอบคุณคนใจดีสำหรับของขวัญ!
เธอกัดน่องไก่คำโต แม้ไม่ได้ใส่เครื่องปรุง แต่ก็เป็นเนื้อ เนื้อเน้น ๆ เลยนะ
มีความสุขกว่ากินหมั่นโถวเปล่า ๆ ตั้งเยอะ
หลังกินน่องไก่หมด จื้อฉินก็รู้สึกว่าตัวเองผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย
ราวกับแรงกดดันบนศีรษะถูกยกออกไปนิดหนึ่ง ทำให้เธอหายใจได้คล่องขึ้น
กินน่องไก่เสร็จแล้ว เธอก็ไปดูสถานะของพี่หมาตามปกติ
พาหนะ: ม้า
ฉายา: ไม่มี
ค่าความหิว: 60%
ค่าความเหนื่อยล้า: 45%
สกิล: (*********)
ช่องสกิลเปลี่ยนจากไม่มีเป็นซ่อนอยู่ ดูท่าหลังเห็ดผสานสำเร็จในอีก 10 วัน ตรงนี้ก็คงแสดงข้อมูลออกมา
ค่าความหิวของพี่หมาเพิ่มขึ้นอีก 10% หากยังเป็นแบบนี้ พรุ่งนี้ก็คงแตะ 80%
ถึงตอนนั้นถ้าม้าขนยุ่งยังไม่ยอมกิน เธอคงต้องใช้มาตรการเด็ดขาดสักหน่อย
ส่วนตัวเธอเอง ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นชัดที่สุดคือสภาพจิตใจ
ค่าสภาพจิตใจลดจาก 88 เหลือ 85
ลดลงได้ก็นับเป็นสัญญาณที่ดี จื้อฉินสงสัยว่าน่องไก่เมื่อคืนคงมีส่วนช่วย
ดูท่าคราวหน้าถ้าเจอวัตถุดิบอีก เธอคงต้องหาทางเอามาทำกิน
หลังกินน่องไก่ จื้อฉินจัดการกล่องพัง ๆ ใหม่ เทดินคุณภาพดีลงไป แล้วปลูกเมล็ดมะเขือเทศลงไป
เมล็ดมะเขือเทศต้องใช้เวลา 5 วันกว่าจะโตเต็มที่ แต่ถ้าปลูกในดินคุณภาพดี ก็จะโตเต็มที่ในเวลาแค่ 2 วัน
ดินนี่ลดเวลาได้ครึ่งหนึ่งเลย ของดีจริง ๆ
เธอเทปุ๋ยลงไปด้วย ต้นอ่อนที่กำลังเติบโตอย่างง่อนแง่นก็พุ่งสูงขึ้นทันที มะเขือเทศสามลูกที่งอกออกมาค่อย ๆ โตขึ้น จากสีเขียวกลายเป็นสีแดง แล้วสุกเต็มที่
มะเขือเทศ! มะเขือเทศลูกโตแดงฉ่ำเชียวนะ!
จื้อฉินเด็ดมาหนึ่งลูก แล้วค่อย ๆ ผ่าเป็นสองซีกอย่างทะนุถนอม เลือกเมล็ดออกมาบางส่วนก่อนกัดไปคำหนึ่ง น้ำฉ่ำเต็มปาก! อร่อยสุด ๆ!
คิดไปคิดมา เธอก็ส่งครึ่งลูกที่เหลือให้หวังเหวยหมิง ถือว่าเป็นการตอบแทนน่องไก่
ความยาจกเป็นแค่ภาพลักษณ์เท่านั้น ที่จริงเธอก็มีน้ำใจอยู่เหมือนกัน
หวังเหวยหมิงแทบร้องไห้ตอนรับมะเขือเทศครึ่งลูก เขารีบรื้อค้นกล่องไปทั่ว ก่อนจะเจอกระถางดอกไม้เก่า ๆ ใบหนึ่งท่ามกลางของพัง ๆ แล้วส่งไปให้เธอ
กระถางดอกไม้เก่า: รู้ไว้เถอะว่ากระถางเก่า ๆ ก็ปลูกฤดูใบไม้ผลิได้
วิธีใช้: ใช้คู่กับดินคุณภาพดี จะช่วยเพิ่มความเร็วในการเติบโตของพืชได้อีก
ครั้งนี้จื้อฉินไม่ได้สวมฉายา【ยาจก】 แต่หวังเหวยหมิงกลับส่งของดีมาให้
กระถางที่เพิ่มความเร็วในการเติบโตได้ ถือเป็นของชั้นยอดในช่วงเริ่มต้น เอาไปแลกของอย่างอื่นได้ไม่น้อยเลย
จื้อฉินไม่รู้จะพูดอะไรอยู่พักหนึ่ง
อีกฝั่ง หวังเหวยหมิงกำลังพิมพ์ข้อความ: ยอดฝีมือ รีบรับไปสิครับ ต่อไปผมยังต้องพึ่งคุณเลี้ยงปากท้องนะ!
สองวันนี้เขามองออกแล้วว่าในกล่องสมบัติของตัวเองไม่มีอาหารอยู่เลยสักนิด ส่วนการเอาเสบียงไปแลกกับคนอื่นก็เสี่ยงพอตัว พลาดนิดเดียวก็อดตายได้ ไม่สู้ติดตามจื้อฉินดีกว่า คนหนึ่งมีพลังงาน อีกคนหาอาหารได้ เป็นคู่หูที่สวรรค์ลิขิตมาชัด ๆ!
จื้อฉินยิ้ม เธอย้ายดินคุณภาพดีใส่กระถาง แล้วปลูกเมล็ดมะเขือเทศลงไปใหม่ หน้าต่างสถานะแสดงว่ามะเขือเทศรุ่นถัดไปจะสุกในอีก 2 วันครึ่ง
กระถางเก่า ๆ ใบนี้ช่วยให้เร็วขึ้นได้ครึ่งวัน นับว่าไม่เลวเลย
จื้อฉินตัดสินใจเด็ดมะเขือเทศที่เหลืออีกสองลูก แล้วส่งให้หวังเหวยหมิงหนึ่งลูก พร้อมตอบกลับไปว่า: ไม่ต้องตอบแทนแล้ว ไว้คราวหน้าค่อยว่ากัน
หวังเหวยหมิงที่หยิบหญ้าแห้งขึ้นมาหนึ่งมัดแล้วถึงกับชะงัก ก่อนจะยอมเก็บกลับไป
จื้อฉินกินมะเขือเทศจนหมด จากนั้นก็กำพลั่วเหล็กแน่นตามปกติ แล้วเริ่มนอน
ตี 5 ครึ่ง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น จื้อฉินลืมตา
วันที่สามของช่วงมือใหม่ ด้านนอกปกคลุมด้วยหมอกสีเขียว
เริ่มแล้ว การกัดกร่อนจากพลังงานพิเศษ
จื้อฉินลงจากรถ ทำท่ารำหมัดตามเคล็ดที่เจ้าหน้าที่ดูแลเขตเคยสอนไว้!
หมอกหนาทำให้ร่างกายเจ็บแสบ ขณะเดียวกันก็ซึมเข้าสู่ร่างกายไปพร้อมกับการยืดเหยียด นี่คือจุดเริ่มต้นของการกลายพันธุ์และได้รับพลังของมนุษย์
เธอต้องรำหมัดให้ครบชุด เพื่อให้พลังงานไหลเวียนไปทั่วร่างหนึ่งรอบ
สุดท้าย เก็บหมัด
หมอกหนาอยู่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ถนนเบื้องหน้าก็ค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้น
จื้อฉินด่าปลุกม้าขนยุ่ง ก่อนเริ่มความท้าทายวันใหม่
ไม่นานก็เก็บกล่องเหล็กได้สองใบ ได้รับ: น้ำแร่ 2 ขวด ขนมปาท่องโก๋กรอบ 1 ชิ้น ขนมปังแผ่นใกล้หมดอายุ 1 แผ่น และมีดเหลาดินสอ 1 อัน
รวมถึงชุดนักโทษอีกชุดหนึ่ง
ชุดนักโทษสีเทาหม่นเปื้อนเลือดเต็มไปหมด แถมยังมีกลิ่นคาวเลือดฉุนกึก
ของพรรค์นี้อยากจะโยนทิ้งจริง ๆ แต่ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจากความท้าทายในชาติก่อนทำให้เธอเห็นคุณค่าของเสบียงเป็นพิเศษ
เอากลับไปซักแล้วใช้เป็นผ้าขี้ริ้วก็ได้มั้ง
จากนั้นก็เดินทางต่อ ม้าขนยุ่งวิ่งห้อตะบึงไปตลอดทาง แต่รอบ ๆ มีแต่พื้นที่โล่งเตียน ไม่เห็นแม้แต่เงาของกล่องสมบัติ
จื้อฉินมองจนตาแทบค้าง ในที่สุดก็พบกล่องเหล็กอยู่ข้างหน้า
เธอถือพลั่วเหล็กตามปกติ แล้วพุ่งเข้าหากล่องสมบัติ
เปิดอย่างรวดเร็ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จื้อฉินชะโงกหน้าเข้าไปอย่างระมัดระวัง แล้วพบว่าข้างในมีกล่องเงินใบเล็กกว่าอยู่
กล่องซ้อนกล่องงั้นเหรอ?
ชาติก่อนมีของแบบนี้ด้วยหรือ? จื้อฉินมึนงงไปชั่วขณะ
แต่ช่วงมือใหม่ในชาติก่อนก็เป็นความทรงจำเมื่อนานมาแล้ว
งั้นลองเปิดดูแล้วกัน จื้อฉินกำพลั่วเหล็กในมือแน่น เตรียมพร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อ
กึก กล่องสมบัติเงินเปิดออก ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ภาพนี้เธอเพิ่งเห็นไปเมื่อกี้เอง!
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?!
ก้มลงมองอีกที ข้างในเป็นกล่องสมบัติทองคำ
กล่องสมบัติทองคำต้องมีสัตว์ประหลาดปรากฏตัว ด้วยฝีมือของเธอตอนนี้ การเปิดกล่องทองคำเสี่ยงมาก
แต่จะให้ยอมแพ้เหรอ? ไม่มีทาง!
กึก กล่องสมบัติทองคำค่อย ๆ เปิดออก ยังคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ข้างในมีกล่องสมบัติพิเศษใบหนึ่งที่เล็กกว่าเดิมอีก พันไปด้วยเถาวัลย์
กล่องเถาวัลย์ ต้องมีเมล็ดพืชอยู่ข้างใน
แต่ก็มีโอกาสสูงมากที่จะมีสัตว์ประหลาดระดับสูงปรากฏตัวด้วย
จื้อฉินสูดหายใจลึก เปิด!
เสียงเถาวัลย์เลื้อยขยับชัดเจนผิดปกติ กล่องเถาวัลย์ค่อย ๆ เปิดออก เมล็ดสีทองเมล็ดหนึ่งลอยขึ้นกลางอากาศอย่างช้า ๆ ก่อนจะซึมหายเข้าไประหว่างคิ้วของจื้อฉิน
ตึง!
ราวกับก้อนหินตกลงกลางทะเลสาบ
จื้อฉินได้ยินเสียงจากยุคโบราณ เป็นเสียงเลือนรางไร้รูปร่างแฝงเสียงเสียดสีแผ่วเบา
จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้น ต้นอ่อนสีเขียวปรากฏลอยอยู่เหนือฝ่ามือ
ประกาศจากระบบ:
ยินดีด้วย เขตที่หกหัวซินแห่งดาวสีคราม มีผู้ปลุกพลังคนแรกปรากฏขึ้นแล้ว
โบนัสจากกล่องสมบัติทั่วทั้งเขตเพิ่มขึ้น 20% มีผลต่อเนื่องครึ่งชั่วโมง
“ยอดฝีมือคนไหนปลุกพลังได้กันนะ! มีโบนัสจากกล่องสมบัติด้วย! พวกเรารอดแล้ว!”
“เร็วเข้า ออกเดินทางสุดกำลัง!”
ชั่วขณะนั้น เขตที่หกหัวซินเดือดพล่านไปด้วยความฮึกเหิม การปลุกพลังของจื้อฉินกระตุ้นให้ทุกคนในเขตมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างเต็มกำลัง
ส่วนจื้อฉินกำลังศึกษาข้อมูลการปลุกพลังอย่างละเอียด
คุณคือผู้เพาะเลี้ยงชีวิต คุณคือสัญลักษณ์แห่งความรุ่งเรือง คุณเขยื้อนชะตา ควบคุมผืนดิน ทำให้ดินแดนรกร้างกลับมามีชีวิตชีวา และจุดประกายความหวังแห่งชีวิต
ชีวิต ความรุ่งเรือง ผืนดิน ความมีชีวิตชีวา... ดูท่าจะเกี่ยวข้องกับการเพาะปลูกทั้งหมด และชี้ไปยังท่านเสินหนง
แต่การเขยื้อนชะตานี่ชวนพิศวงอยู่ไม่น้อย
อำนาจนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่ของเสินหนง หรืออาจเกี่ยวข้องกับการที่เธอได้เกิดใหม่ก็ได้