แสงและเงาค่อย ๆ แข็งตัว ซูหลัวกลับมายังห้องทดลองที่คุ้นเคย
เขาเหลือบมองเวลา ศึกประจำเขตกับศึกต่อเนื่องกินเวลาไปประมาณ 13 ชั่วโมงรวมกัน คลื่นสัตว์ประหลาดของเขต 76 จบลงแล้ว ซูหลัวพลาดการถ่ายทอดสดไป
เขาหยิบ[ชารวมจิต]ที่เพิ่งแลกมาออกมา หยิบใบชาสีเขียวมรกตมาหยิบหนึ่ง แล้วใส่ลงในถ้วยชาสะอาดอย่างไม่ใส่ใจ
ไม่ต้องต้มน้ำด้วยซ้ำ เพียงขยับความคิดเล็กน้อย ความชื้นในอากาศของห้องทดลองก็แยกตัวออกมาเอง ภายในไม่กี่วินาที ชาร้อนกรุ่นหนึ่งถ้วยก็ชงเสร็จ
ในที่สุดก็แก้บั๊กที่ทำให้บางครั้งซูหลัวขี้เกียจใส่ใบชา แล้วดื่มแต่น้ำเปล่าได้สำเร็จ
เขาจิบชาเบา ๆ น้ำชาร้อนอุ่นไหลลงคอ ความเย็นสดชื่นสายหนึ่งแผ่ตรงเข้าสู่ทะเลจิตสำนึก
ซูหลัวนั่งลง จิบชาไปพลางควบคุมห้องทดลองให้ทะลวงชั้นดินหนาทึบ บินออกจากอาณาเขตของ[ภูมิประเทศอันตราย]ตรงไป แล้วปรับทิศทางพุ่งทะยานไปยังดันเจี้ยนที่อยู่ไกลออกไป
ขณะเดียวกัน เขาแบ่งสมาธิส่วนหนึ่งกดเข้าไปยังช่องโลกที่ครึกครื้นราวกับน้ำเดือด
เป็นอย่างที่คิด ข่าวเรื่องศึกต่อเนื่องและตัวตนต้องห้ามแพร่กระจายไปทั่วทุกเขตราวกับพายุ
ข้อความที่อยู่บนสุดเป็นคำบ่นและข่าวสารจากเขตที่ถูกคัดออกตั้งแต่ช่วงต้นของศึกประจำเขต:
[ไหนบอกว่าจะไม่เอาจริงไง? ทำไมศึกประจำเขตของฉันเปิดมาก็เป็นสงครามชุลมุนสิบฝ่ายแล้วล่ะ? ถ้าฉันหนีไม่เร็วคงตายไปแล้ว!]
[ที่แท้ราคาของร้านค้าแต้มศึกประจำเขตปรับตามสถานการณ์ได้เหรอ? อันดับหนึ่งต้องซื้อการเคลื่อนย้ายเมื่อใกล้ตายไหวแน่ ๆ ส่วนสามอันดับแรกก็ต้องซื้อ[คูปองลดจำนวนระลอกพื้นฐานของคลื่นสัตว์ประหลาด]ไหวแน่ ๆ งั้นเหรอ? ฉันนึกว่าต้องฆ่าคนจากเขตอื่นให้หมดก่อนซะอีก]
[เรื่องแค่นี้เดาไม่ออกกันหรือไง…]
[พวกเด็ก ๆ ฟังให้ดี! ฉันเทพสถิตลงมา ลุยเดี่ยวแปดต่อหนึ่ง ชนะมาได้ตั้งแปดเขต! ผลคือระบบตัดสินว่าเพราะจำนวนคนของเขตที่เหลือมีมากกว่าฉัน ฉันเลยได้แค่อันดับสอง แบบนี้ถูกแล้วเหรอ? สมเหตุสมผลตรงไหน?]