ซูหลัวหยิบ[ยาฟื้นฟูพลังเวท]ออกมาขวดหนึ่ง เปิดจุกแล้วเงยหน้ากรอกลงไปทันที ของเหลวเย็นเฉียบไหลผ่านลำคอ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นกระแสอบอุ่น เติมบ่อพลังเวทที่แทบเหือดแห้งอย่างรวดเร็ว
จากนั้นเขาแบมือขวาออก แววตาจดจ่ออย่างยิ่ง
ค่ายกลลูกไฟแปดเส้น!
ชั่วพริบตา ลูกไฟจิ๋วขนาดเท่าไข่นกพิราบ 64 ลูกก็ปรากฏขึ้นตามคำเรียก ไม่ได้ลอยกระจัดกระจายอย่างไร้ระเบียบ หากถูกตรึงไว้ด้วยเส้นทางอันแม่นยำที่มองไม่เห็น เชื่อมประสานกันเป็นค่ายกลสามมิติอันซับซ้อนและมั่นคง ลอยอยู่เหนือฝ่ามือของเขา พร้อมปลดปล่อยคลื่นพลังที่ชวนให้ใจสั่น
เมื่อปล่อยมือ ค่ายกลจิ๋วที่แฝงพลังทำลายล้างก็ราวกับมีชีวิต ค่อย ๆ ลอยลงด้านล่าง วิถีการเคลื่อนที่มั่นคงจนน่าหายใจไม่ทั่วท้อง
ซูหลัวก้มมอง เฝ้าจับตาร่างมหึมาด้านล่าง แล้วเล็งส่งค่ายกลไปตรงหน้าส่วนหัวขนาดยักษ์ของ[หินยักษ์สะเทือนปฐพี]ที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมเรียงเป็นเกลียวอย่างแม่นยำ
ตูม—!
เสียงระเบิดกึกก้องดังสนั่นทั่วผืนดินไหม้เกรียมอีกครั้ง! เปลวเพลิงร้อนแรงและกลุ่มควันม้วนตลบกลืนหัวของยักษ์มารไปจนถึงหน้าอกเกือบครึ่งในพริบตา!
ทว่าเมื่อควันและเปลวไฟจางหาย ภาพที่ปรากฏกลับทำให้ใจคนดูหนักอึ้ง
เปลวไฟแสบตาลุกไหม้อยู่บนกระดองที่ดำราวกับหินออบซิเดียนของมันจริง แต่ก็แค่นั้น
มันเพียงส่ายหัวที่มีขนาดค่อนข้างเล็ก กระดองขรุขระเสียหายและดำเข้มกว่าเดิม ราวกับผ่านการชุบแข็งด้วยความร้อน ส่วน[แก่นผลึก]บนอกไม่เพียงไม่หม่นแสง กลับเต้นแรงขึ้นเพราะถูกเปลวไฟกระตุ้น แสงที่เปล่งออกมายิ่งทวีความเจิดจ้า!
มันเพียงยืนกรานอยู่ตรงใต้ซูหลัว บางครั้งก็หยิบเศษหินบนพื้นขว้างขึ้นฟ้า
ซูหลัวยักไหล่ ทำอะไรไม่ได้จริง ๆ