[ซ่งซือเก๋อ: ยังมีชีวิต]
[อายุ: 26]
[เลเวล: 3 (49%)]
[พละกำลัง: 10.2]
[จิตใจ: 8.2]
[ร่างกาย: 8.4]
——————
[พลังเวท: 4]
[พรสวรรค์: แสวงหามาร:
เอฟเฟกต์ 1: เมื่อใช้พรสวรรค์ จะได้รับแต้มค่าสถานะอิสระชั่วคราว 4 แต้ม
เอฟเฟกต์ 2: รุกและรับในหนึ่งเดียว: เมื่อถูกโจมตี จะมีการตัดสินหนึ่งครั้ง หากการโจมตีนั้นมีพลังน้อยกว่าพลังโจมตีสูงสุดของคุณ ผลของมันจะลดลงอย่างมาก หากความรุนแรงของการโจมตีสูงกว่าพลังโจมตีสูงสุดของคุณ ความเสียหายที่คุณได้รับจริงจะเท่ากับ (พลังโจมตีนั้นลบด้วยพลังโจมตีสูงสุดของคุณ)]
[สกิล: (พับเก็บแล้ว รวม 27 รายการ)]
“ให้ตายเถอะ! นี่มันสูตรโกงชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?!” ซูหลัวเบิกตากว้าง จ้องพรสวรรค์ของซ่งซือเก๋อเขม็ง พลางสบถออกมา
ผ่านไปพักใหญ่ ซูหลัวถึงตอบกลับ
[ซูหลัว: เว่อร์เกินไปแล้ว ค่าสถานะรอบด้านขนาดนี้ ตอนนี้มีแค่ประสิทธิภาพในการฟาร์มมอนสเตอร์เท่านั้นแหละที่จำกัดการอัปเลเวลของนาย]
[ซูหลัว: พรสวรรค์แบบนี้ต่างอะไรกับสูตรโกง]
[ซ่งซือเก๋อ: ฮี่ ๆ เปิดค้างไว้ตลอดไม่ได้น่ะ ต้องใช้พละกำลัง]
แค่ใช้พละกำลัง ไม่มีคูลดาวน์งั้นเหรอ… ถ้าอย่างนั้นใช้ไอเทมฟื้นฟูพละกำลังก็เปิดค้างไว้ได้ตลอดเลยไม่ใช่หรือไง?
[ซ่งซือเก๋อ: ฉันยังมีแต้มค่าสถานะอิสระเหลืออีกแต้ม ยังไม่รู้ข้อมูลอาชีพด้วย ทางองค์กรบอกให้เก็บไว้ก่อน]
[ซูหลัว: เวทลูกไฟน่าจะเป็นสกิลที่เหมาะกับสายอาชีพนักเวทมากกว่า ค่าสถานะของนาย… เรียนเวทลูกไฟไปก็เปลืองเปล่า]
หัวใจของซ่งซือเก๋อเต้นรัว เขานึกถึงข้อความที่หัวหน้าห้องแอบส่งมาให้หลังประชุมเมื่อครู่ได้ทันที
[เสี่ยวซ่ง ฝ่ายเทคนิคบอกว่านายมีค่าสถานะเด่นสามด้านแบบนี้ ถ้าเรียนสกิลสายเวทล้วน ๆ ก็เสียของมาก]
[ได้ยินว่าที่ปรึกษาซูคนนั้นเรียนรู้ด้วยตัวเองเก่งมาก]
[หาโอกาสลองดูนะว่าจะเปลี่ยนเป็นสกิลที่เข้ากับตัวเองกว่านี้ได้ไหม…]