โครงสร้างหลักของระเบิดเปลือยลูกนี้แบ่งออกได้เป็นวัสดุฟิวชัน โฟม ชั้นสะท้อนรังสี หัวรบนิวเคลียร์ และอุปกรณ์จุดชนวนของซูหลัว
แสงเรืองรองไหลรินจากปลายนิ้วของซูหลัว ก่อนค่อย ๆ ดับลงบนพื้นผิวแท่งโลหะสีเงินอมเทา
เวทมนตร์คงสภาพชุดสุดท้ายติดตั้งเสร็จเรียบร้อย ระเบิดเปลือยที่ถอดโครงสร้างภายนอกส่วนใหญ่ออกไปแล้ว บัดนี้ดูคล้ายประติมากรรมนามธรรมที่เปี่ยมด้วยความงามอันนำพาความพินาศ
หากต้องการทำให้วัสดุฟิวชันซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุดเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน ตอนนี้ซูหลัวมีอยู่สองวิธี
วิธีแรก สร้างสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิและความดันสูงด้วยตัวเอง ขอเพียงสร้างอุณหภูมิฉับพลันราวหนึ่งร้อยล้านองศาก็พอ
ถ้าซูหลัวเก่งขนาดนั้น ยังจะเก็บระเบิดนิวเคลียร์ ระเบิดไฮโดรเจน หรือระเบิดสามสถานะมาทำไม แค่ลงมือเองก็สร้างปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันได้แล้ว
วิธีที่สอง ใช้แรงดันจากแสงที่เกิดจากการระเบิดของหัวรบนิวเคลียร์อัดและให้ความร้อนแก่วัสดุฟิวชัน จากนั้นใช้ปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันจุดชนวนให้เกิดฟิวชัน
วิธีที่สองนี้เองคือหลักการทำงานของระเบิดไฮโดรเจนทุกลูกในปัจจุบัน
ซูหลัวเพียงต้องคิดว่าจะจุดชนวนหัวรบนิวเคลียร์อย่างไร
ก่อนหน้านี้ตอนศึกประจำเขต เขาถามเลย์ตันไปด้วยว่าหลักการกับวิธีใช้งานเป็นอย่างไร ซึ่งเรียบง่ายมาก
คำพูดของเลย์ตันคือ “ฉันใช้พรสวรรค์บีบอัดมันจนถึงสภาวะ... เหมือนจะเรียกว่า ‘สภาวะเหนือวิกฤต’ แล้วก็อัดเวทมนตร์พลังงานสูงเข้าไปหนึ่งชุด”
พูดอีกอย่างก็คือ ใช้แรงกดดันจากภายนอกและพลังงานที่อัดฉีดเข้าไปอย่างมหาศาล เพื่อกระตุ้นปฏิกิริยาลูกโซ่ขึ้นในพริบตา ง่าย ๆ แค่นั้น
ขั้นสุดท้าย นำเปลือกโลหะผสมเนื้อแน่นมาหุ้มไว้เพื่อผนึกโครงสร้างภายใน พร้อมร่ายเวทมนตร์ค้นหาสิ่งมีชีวิตแบบคงสภาพเพิ่มเข้าไปอีกหลายบท