ม้วนคัมภีร์ม้วนหนึ่งนอนนิ่งอยู่บนฝ่ามือของซ่งซือเก๋อ ผิวภายนอกดูเก่าแก่เรียบง่าย ซ้ำยังมีร่องรอยด่างพร้อยจากกาลเวลาอยู่เล็กน้อย
วัสดุของมันไม่ใช่ทั้งหนังและกระดาษ เมื่อสัมผัสดูให้ความรู้สึกอบอุ่น ลึกล้ำคล้ายแผ่กลิ่นอายอันเก่าแก่ไร้ขอบเขตออกมา บนม้วนคัมภีร์มีตัวอักษรสามตัวเขียนอย่างพลิ้วไหว โครงสร้างแปลกประหลาดเก่าแก่ ราวกับมีชีวิตและกำลังไหลเคลื่อนไหวอยู่ — “ม้วนทะเลคราม”
ซูหลัวกระตุ้นสกิลตรวจสอบ แต่กลับไร้ผลตอบสนอง ราวกับขว้างหินลงทะเลลึก
“มองไม่เห็นสินะ?”
ซ่งซือเก๋อคาดการณ์ไว้แล้ว จึงส่งภาพหน้าจอข้อมูลผ่านช่องทางส่วนตัวมาให้ดู:
[ม้วนคัมภีร์ไม่ทราบชนิด (พิเศษ) (ทั่วไป)]
[ผูกมัดแล้ว: ซ่งซือเก๋อ]
[ข้างใน...เหมือนจะมีภาพวาดอยู่]
“ทำให้นึกถึงคนคนหนึ่งเลย” แววตาซูหลัวไหววูบ
ซ่งซือเก๋อพยักหน้า “ขวดกระเบื้องใบเล็กของหานซง”
ซูหลัวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนแผ่พลังจิตอย่างละเอียดไปทั่วพื้นผิวม้วนคัมภีร์โบราณ ทว่าผลลัพธ์ก็ยังเหมือนตอนตรวจสอบขวดกระเบื้องของหานซง
พลังจิตของเขาราวกับกระแทกเข้ากับกำแพงที่เรียบสนิทและไม่อาจทะลวงผ่านได้ ไม่รับรู้สิ่งใดเลย
“เหมือนขวดกระเบื้องใบนั้นไม่มีผิด ตัดขาดการตรวจสอบโดยสิ้นเชิง”
“ของชิ้นนี้ผูกมัดกับฉันทันทีที่เก็บขึ้นมา เมื่อดูจากคำอธิบายคุณภาพ ‘พิเศษ’ กับคุณสมบัติที่ตรวจสอบไม่ได้ ฉันเดาว่ามันน่าจะเป็นไอเทมเติบโตได้ประเภทเดียวกัน” ซ่งซือเก๋อรับคำ
“กลับไปแล้วค่อยดูว่าจะใช้ยังไง”
ซ่งซือเก๋อหยิบไอเทมออกมาอีกหลายชิ้น รวมถึงของรูปร่างแปลกประหลาดสารพัดอย่าง