ซูหลัวกลับไปยังห้องทดลองลึกเข้าไปในโพรงภูเขา เขาดูดซับเศษหินที่กระจัดกระจาย แล้วใช้พลังเวทบริสุทธิ์ของตนเป็นแกน เริ่มลงมือสร้าง “เครื่องส่งสัญญาณพลังเวท” ด้วยมือเปล่าอย่างมีประสิทธิภาพ
งานนี้ไม่ยากสำหรับเขาเลย มีเพียงการขึ้นรูป การตรึงเวทมนตร์ และการอัดฉีดพลังงานเท่านั้น
เพียงไม่นาน เขาก็สร้างลูกหินสีเทาขาวหลายร้อยลูก ขนาดราวกำปั้น ผิวหยาบกร้านดูธรรมดาออกมาได้
เมื่อยังไม่เปิดใช้งาน เครื่องส่งสัญญาณเหล่านี้จะเก็บงำกลิ่นอายไว้ ไม่ต่างจากก้อนหินบนภูเขา
แต่ทันทีที่เปิดใช้งานตามเวลาที่กำหนด พลังเวทบริสุทธิ์ที่กักเก็บไว้ภายในจะเผยออกมา ล่อสัตว์กลายพันธุ์อย่างบ้าคลั่ง
เครื่องส่งสัญญาณจะทำงานเป็นช่วง ๆ เพื่อไม่ให้ดึงดูดฝูงสัตว์จำนวนมากเกินไปจนควบคุมไม่ได้ พลังเวทที่แผ่ออกมาสามารถล่อสัตว์กลายพันธุ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และนำทางพวกมันไปตามเส้นทางที่วางไว้ ซึ่งค่อนข้างราบเรียบ มุ่งสู่แอ่งธรรมชาติใต้หน้าผาที่ตั้งห้องทดลอง
เริ่มจากเครื่องส่งสัญญาณชั้นนอกสุดสว่างวาบขึ้นชั่วขณะเพื่อล่อสัตว์กลายพันธุ์ ก่อนจะดับลงทันที
เมื่อสัตว์กลายพันธุ์มาถึงจุดหมาย เครื่องส่งสัญญาณที่อยู่ลึกเข้าไปก็จะทำงาน...
กลางหลุมขนาดใหญ่มีเครื่องส่งสัญญาณพลังเวทบริสุทธิ์ ซึ่งมีพลังเข้มข้นกว่าและปริมาณมากกว่าเป็นเท่าตัว
หากเครื่องส่งสัญญาณพลังเวทธรรมดาเปรียบเสมือนต้นถั่วโจมตีสำหรับสัตว์กลายพันธุ์
เครื่องส่งสัญญาณพลังเวทบริสุทธิ์ก้นหลุมก็เปรียบเสมือนเห็ดเศร้าสำหรับงูยักษ์แปดหัว
ซูหลัวดัดแปลงแอ่งธรรมชาติแห่งนี้ให้กลายเป็นโรงแปรสภาพธาตุไฟขนาดยักษ์ไปแล้ว
เตาเผาขนาดมหึมา—ชุดคาถาเผาไหม้ขนาดใหญ่ที่อาศัยภูมิประเทศเป็นข้อได้เปรียบ พร้อมตรึงคาถาอย่าง[แผ่ขยาย] [เผาไหม้]และ[นำทางพลังงาน]จำนวนมากไว้ด้วยกัน