[คำแนะนำ ＋ คำเตือน]
นางเอกแกร่ง ไม่ใช่คนดีอะไร
ร่างเดิมของเธอผ่านบททดสอบมามากมาย ดูเหมือนคนปกติ แต่แท้จริงแล้วเป็นคนบ้า เลือดเย็นและกระหายเลือด ไร้ความปรานีและเจ้าชู้ มีความดีอยู่บ้าง แต่ไม่มาก พอให้บรรลุเป้าหมาย ยอมแลกแม้ชีวิต ไม่พอใจก็สู้
ถ้าคุณคาดหวังนางเอกที่อ่อนโยน ขี้กลัว และต้องได้รับการช่วยเหลือ เธอคงทำให้คุณผิดหวัง
แต่ถ้าคุณอยากดูว่าคนบ้าคนหนึ่ง จะทำให้พวกผู้ชายที่คิดว่าตัวเองเก่ง กลายเป็นหมาน้อยที่เชื่อฟังเธอได้ยังไง
งั้นก็ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม
หมายเหตุ: พระเอกทั้งหลายไม่ได้อ่อนแอ แค่ไปเจอเธอเข้าเท่านั้น
——เส้นแบ่งเนื้อเรื่อง——
“เจียงวานจือ แกจะทำอะไร?”
“ทำนายไง!”
“แกบ้าไปแล้ว ถ้าแกกล้าแตะต้องฉัน ฉันจะฆ่าแก——”
พูดยังไม่ทันจบ
เธอก้มลงไปทันที จูบลงบนริมฝีปากบางของเขาอย่างแรง
ไม่ยอมอ้าปาก?
ดื้อดีนี่
เจียงวานจือกระตุกมุมปากยิ้มเย็น จากนั้นก็กัดริมฝีปากบางของเขาอย่างแรง
“อื้อ……”
ป๋อถิงเย่เจ็บจนต้องคลายปากที่เม้มแน่นออกโดยไม่รู้ตัว
ก็ในชั่วขณะนี้เอง
เธอฉวยโอกาสแลบลิ้น
บุกเข้าไปในช่องปากของเขาอย่างแรง
——
สองชั่วโมงก่อนหน้านี้
เธอดันทะลุมิติเข้าไปในนิยายที่แม่บ้านของตัวเองอ่านอยู่
“รักที่มอบให้ผิดคน สะใภ้ใหญ่สุดเลิศถูกตามใจ”
ตัวประกอบในเรื่องนั้นชื่อเดียวกันกับเธอ เป็นนางฟ้าอันดับหนึ่งของนครเซี่ยงไฮ้
หน้าตาสวยหยดย้อย หุ่นดีที่สุด
เพราะพัฒนาการช้า สมองจึงตอบสนองช้ากว่าคนอื่นหนึ่งจังหวะ
ที่เซี่ยงไฮ้มีชื่อเสียงที่สุดก็คือคุณชายทั้งสามที่หน้าตาเลอค่าจนน่าตกใจ
ป๋อถิงเย่ ผู้สูงศักดิ์และเย็นชา
เสิ่นจิ้งหาน ผู้เคร่งขรึมและห่างเหิน
กู้ยวี่ชวน ผู้ดื้อรั้นและเจ้าชู้
พวกเขาเป็นชายในฝันของหญิงนับไม่ถ้วน
สี่ตระกูลใหญ่ มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้น
ผู้ใหญ่รุ่นก่อนตกลงหมั้นหมายให้ลูกหลานไว้ตั้งแต่ยังเล็กตอนที่ลูกชายแต่งงานกันหมดแล้ว
แต่ใครจะรู้ว่าสามตระกูลใหญ่ให้กำเนิดแต่ลูกชายติดต่อกันสองปี
มีเพียงตระกูลเจียงที่รออยู่สามปีแล้วค่อยได้ลูกสาวคนเดียว
เจียงวานจือร่างเดิมจึงมีสิทธิ์เลือกอย่างเต็มที่
แต่พวกเขาสามคน เพื่อไม่ให้ถูกโง่คนนี้เลือก จึงลับๆ ตกลงกัน ใช้หน้าตาล่อหลอกแต่ไม่สารภาพ เพื่อไม่ให้เธอเลือกเป้าหมายที่อยากแต่งงานได้ มีแต่ต้องรอให้คุณปู่ตายไป ค่อยหลุดพ้นจากเธอได้
ในนิยายตอนจบ ชายชราเจียงตายลง
พ่อและน้องสาวหลอกเอาหุ้นทั้งหมดของเธอไป แล้วทิ้งร่างเดิมที่ป่วยไว้ในชนบทที่กันดาร ตายในคืนฝนตกที่ไม่มีใครแยแส
พออ่านจบ เธอรู้สึกได้เพียงว่าร่างเดิมทั้งน่าสงสารและน่าเวทนา
นางรองคนอื่นๆ ไม่ชั่วร้ายก็เจ้าเล่ห์
แต่นางรองอย่างเธอกลับสมองซื่อตรง มีน้ำใจมาตลอดชีวิต
แล้วดันจบชีวิตอย่างน่าเวทนา
ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปยังไง
คนดีก็โดนคนกลั่นแกล้ง คนดีก็โดนคนขี่
ถ้าอย่างนั้น
ก็ให้พวกเขาได้รู้ซึ้งซะบ้าง
ว่าความชั่วร้ายที่แท้จริงเป็นยังไง!
“เจียงวานจือ แกบ้าไปแล้ว……”
“ฉันบ้า?” เธอยิ้มเย็น กอดรัดเขาแน่น “ตอนนี้นายทั้งตัวไม่มีแรง ไม่ใช่เพราะนายสมน้ำหน้าตัวเองเหรอ? เหล้าที่ใส่ยาแก่นั้น……อร่อยไหม?”
สองชั่วโมงก่อน
เธอเพิ่งทะลุมิติมา
ก็เจอจุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดของนิยายทันที
ร่างเดิมอายุ 20 ปีขึ้นไป ก็ถึงเวลาเลือกของเธอ
เพราะการหยอกล้อแบบนั้นของพวกเขา วกวนมาสามปี เธอก็ไม่สามารถระบุเป้าหมายได้สักที
ช่วงนี้ปู่ของร่างเดิมสุขภาพไม่ค่อยดีนัก
จึงเริ่มให้ความสนใจเรื่องนี้บ่อยขึ้น
และพวกเขาก็ต้องใช้กลวิธีล่อด้วยสีสันอีกครั้ง
ป๋อถิงเย่จึงนัดเธอมาที่โรงแรมห้าดาว
และใส่ยาแพ้ที่ทำให้ตัวเองแพ้ลงในแก้วไวน์แดงตั้งแต่เนิ่นแล้ว
จุดประสงค์ก็คือให้ร่างเดิมยื่นเหล้าให้เขา ดูเขามีอาการแพ้ แล้วรู้สึกผิดจนร้องไห้ ไม่กล้าพูดเรื่องนี้ต่อ กลวิธีนี้พวกเขาใช้ได้ผลทุกครั้ง
เพียงแต่ เขาไม่ได้คิดไว้
ว่าร่างเดิมตอนได้รับคำเชิญ
ตื่นเต้นเกินไปจนลื่นล้มในห้องน้ำ ศีรษะกระแทก ทำให้เธอทะลุมิติมา
เธอ เจียงวานจือ คุณหนูใหญ่ตระกูลมหาเศรษฐีระดับท็อปของยุคปัจจุบัน
ที่บ้านนับแค่พี่น้องที่เปิดเผยก็มีเจ็ดแปดคน
พวกคนนอกสมรสที่ซ่อนเร้นลับๆ ยิ่งนับไม่ถ้วน
ทุกคนจ้องมรดกกันอยู่
เธอเป็นลูกสาวคนโต จะนั่งตำแหน่งนั้นให้มั่นคง
แค่พึ่งภูมิหลังทางฝั่งแม่ยังไม่พอ
ตัวเองต้องเป็นคนโหดจริง
พิณหมากรุกเขียนอ่านคือพื้นฐาน ต่อสู้ ยิงปืน แข่งรถ ดำน้ำ ฯลฯ สิ่งที่คุณหนูควรทำได้เธอทำได้หมด พวกของที่ไม่เข้าที่เข้าทางก็เล่นได้คล่องกว่า
ดังนั้น จะเล่นกับเธอ?
ก็รอให้เธอเล่นจนพังไปเลย!
——
โรงแรมห้าดาว
ตอนที่เขารับโทรศัพท์จัดการเรื่องธุรกิจ
เธอก็สลับแก้วเหล้าที่ทำให้แพ้นั้นทันที
ใส่ยาปลุกอารมณ์ที่แม้แต่วัวก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ลงไปเอง
ร่างเดิมช่วงหลายปีมานี้ลำบากเกินไปแล้ว
ได้แต่มอง ทำอะไรไม่ได้เลย
นี่มันไม่ต่างจากสามีที่ไร้ความสามารถในหนังเลยนี่!
ต่อมา เขาเคลียร์งานเสร็จ
ก็ดื่มแก้วนั้นลงไป
และก็เป็นฉากที่เห็นอยู่ตอนนี้
แค่สิบนาที เขาก็มีปฏิกิริยาผิดปกติ
ส่วนเธอก็ตรงเข้าโถมเขาลงบนเตียง
กินเข้าไป
“เจียงวานจือ——”
อาจเพราะฤทธิ์ยาขึ้น
แรงดิ้นใต้ตัวค่อยๆ อ่อนลง
แต่ความขัดขืนในก้นบึ้งยังมีอยู่
“อย่าแตะต้องฉัน——”
ตอนเธอจูบ เขาหันหน้าหนี ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความรังเกียจ
จูบของเจียงวานจือพลาดอีกครั้ง
เธอยังคงกดเขาอยู่ท่าเดิม เพียงแต่ความเย็นชาในดวงตาลึกขึ้นเรื่อยๆ
เธอมีแฟนระดับท็อปห้าคนในยุคปัจจุบัน ฐานันดรสูงศักดิ์และหน้าตาเลอค่า คนไหนไม่รู้จักเอาใจ?
แต่เขาสิ
เหิมเกริมเกินไปแล้ว?
เป็นคุณชายก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าภูมิใจ!
เธอไม่ลุกขึ้น นิ้วเรียวเล็กล้วงเข้าไปจับคางเขาอย่างแม่นยำ หันกลับมา
“รู้ไหมว่าทำยังไงให้ผู้ชายหัวใจเต้นแรง หน้าแดง หัวใจสั่นทั้งตัว?”
พูดพลาง
เธอค่อยๆ นั่งตัวตรง
จากนั้นค่อยๆ ยกมือขึ้น ดึงริบบิ้นสีดำที่รวบผมอยู่ออกอย่างช้าๆ
วินาทีนั้น ผมดำขลับดั่งแพรไหมสยายลงมา ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ที่บอกไม่ถูกให้กับใบหน้าที่งดงามอยู่แล้ว
ป๋อถิงเย่ตาแดงก่ำ
เขาฝันไปไม่ถึงว่า
ผู้หญิงที่โง่เขลาเหมือนหมูมาตลอดจะกล้าทำแบบนี้กับเขา
แต่ฤทธิ์ยากำลังออกฤทธิ์ เขาคิดอะไรไม่ค่อยออก ความร้อนทั้งตัวราวกับไฟเผา ความร้อนระอุที่กัดกร่อนกระดูกทำให้เขาอยากผลักเธอออกโดยสัญชาตญาณ แต่พอสัมผัสผิวเธอเข้า ก็สะดุ้งหดมือกลับ
“ยังไง? จะยั่ว? ต่อให้แกถอดเสื้อผ้าจนหมด ฉันก็ไม่มองแกแม้แต่เสี้ยวเดียว รีบๆ ไสหัวไปซะ——”
เจียงวานจือเลิกคิ้วเล็กน้อย
ขนาดนี้แล้วยังดันรับได้อยู่อีก
สมกับเป็นที่หนึ่งในสามคุณชาย
ทนได้จริงๆ นี่
“ยั่ว?” เธอหัวเราะเย้าเย้ายวน ก้มลงเล็กน้อย สายตาในแววตาจมดิ่งในทันใด “ตอบผิด!”
วินาทีที่พูดจบ
ริบบิ้นสีดำในมือเธอพันรอบคอเขาไปหนึ่งรอบอย่างรวดเร็ว
ข้อมือกระตุกดึงแรงๆ
“อื้อ——”
“พี่ถิงเย่……” เสียงของเธอหวานเย็นจนน่าขนลุก แรงในมือยิ่งรัดแน่นขึ้น “นี่ไงคำตอบ เห็นไหม หน้าแดง ตัวสั่นทั้งตัว สุขไหม? หืม?”
ตอนที่เขาหายใจลำบากขึ้นเรื่อยๆ หน้าซีดเผือดไปหมด
เธอถึงค่อยๆ ผ่อนมือลง
“แค๊กๆๆ……”
เขาไอแรงๆ หลายที แล้วหันมามองเธอด้วยความโกรธแค้น “เจียงวานจือ แก…”
คำพูดติดค้างทันที
ชุดเดรสสายเดี่ยวของเธอหลุดลงมาครึ่งข้าง ไหล่ขาวเนียนอร่ามเปิดออกมาตรงหน้าเขาแบบไม่มีที่ติ
ป๋อถิงเย่เห็นภาพนั้น ความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนเร้นและอัดอั้น ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
“พี่ถิงเย่…… เป็นอะไรไป? ตัวร้อนจังเลย” เสียงเธอเบาและนุ่มนวล หัวเราะเบาๆ ในแววตาคมกริบเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน “ให้ฉันไปหาแพทย์ให้ดีไหม หื้ม?”
เธอทำท่าจะลุก แต่แกล้งขาเมื่อย แล้วดันนั่งลงบนเอวเขาอีกครั้ง
กดลงไปเบาๆ ไม่หนักไม่เบา
วินาทีถัดมา ฟ้าดินหมุนกลับ
เส้นเลือดบนหัวป๋อถิงเย่เต้นตุ๊บๆ มือซ้ายคว้าเอวเธอไว้แน่น หายใจหอบหนัก “ในเหล้านั้น แกสลับของใช่ไหม?”
“งั้น คุณชายใหญ่อยากลงโทษฉันเหรอ?”
ไม่ปฏิเสธ
ไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย
“แกมันต่ำทรามขนาดนั้นเลยเหรอ เพื่อจะได้นอนกับฉัน ถึงกับเปลี่ยนยา?” เสียงเขาอัดแน่นไปด้วยความโหดร้ายที่ฤทธิ์ยาแผดเผา
เธอไม่โกรธ กลับหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง
“ใช้คำว่าต่ำทรามกับฉัน?” มือเย็นเฉียบสอดเข้าไปในเสื้อเชิ้ตที่เปิดไว้ของเขาอย่างไม่เกรงใจ สัมผัสผิวที่ร้อนระอุนั้น “งั้นฉันก็ได้แค่อันดับสอง เพราะคุณชายใหญ่เพื่อไม่ให้ฉันเลือกนาย ใช้สีสันยั่วฉันต่อหน้าต่อตาตลอด มันไม่ต่ำทรามกว่าเหรอ?”
ป๋อถิงเย่หายใจหนักขึ้น กล่องเสียงขยับ ไม่มีคำโต้แย้ง
มือเธอค่อยๆ ลากผ่านกระดูกไหปลาร้า ไล้ลงมาตามแนวอกอย่างไม่เร่งรีบ “ผู้ชายปกติคนไหน ใส่เสื้อเชิ้ตแล้วต้องแกะกระดุมเยอะขนาดนี้?”
นิ้วเกี่ยวขอบเสื้อเชิ้ตเขา
แง้มออกมุมหนึ่ง
เผยให้เห็นอกและหน้าท้องที่คมชัดเป็นสัดส่วน
“เป็นไง?” เธอมองตาสีแดงไหม้ของเขา ยกมุมปากยิ้มร้าย “แหม ก็เย้ายวนจะตาย แต่จะทำอะไรกลับไม่ยอมอีก”