หลังจากเจียงจืออวี๋ตื่นขึ้นมา ก็หาวอย่างสบายอกสบายใจเป็นอย่างแรก
จากนั้นเธอก็มองไปรอบ ๆ
แล้วบนศีรษะเล็ก ๆ ของเธอก็มีเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่ผุดขึ้นมา
โอ้โห
นี่พาฉันมาไว้ที่ไหนเนี่ย?
นี่ห้องของฉันจริง ๆ เหรอ?
คนเยอะมาก.jpg
มีคนสองคนนอนอยู่ข้างเจียงจืออวี๋
ด้านซ้ายคือเสิ่นจืออัน ด้านขวาคือเซียวเหลียง
ส่วนแอนโธนีนอนคว่ำขวางอยู่ปลายเตียง
เขาหลับสนิทมาก ร่างกายครึ่งหนึ่งห้อยออกไปนอกเตียง
ตอนที่ไท่ซานนอนบนต้นไม้ ก็คงหลับท่านี้เหมือนกัน
บนเก้าอี้สองตัวที่อยู่ไกลออกไป ฉีซือกับเย่อี้ฉือนั่งอยู่
ทั้งคู่เอนกายกึ่งนั่งกึ่งนอน ศีรษะเอียงไปมา ท่าทางดูไม่สบายเอาเสียเลย
ส่วนกวนหลินนอนแผ่อยู่บนพื้น ใต้ตัวเขายังมีนิตยสารรองอยู่เล่มหนึ่ง
เจียงจืออวี๋กะพริบตาปริบ ๆ
ถ้าจำไม่ผิด ที่นี่ไม่ใช่ห้องพักสามคนหรอกเหรอ?
ทำไมในห้องถึงมีคนเยอะขนาดนี้?
สมาชิกบอยแบนด์บอยส์มากันครบทุกคน
แต่ละคนดูอ่อนเพลียเหนื่อยล้ากันทั้งนั้น
ฉากแบบนี้ครั้งล่าสุดที่เธอเห็น ก็คือในฟิคสงครามชุลมุนหกคนของบอยแบนด์บอยส์
666 เปิดผ้าห่มเงินโดยไม่เรียกเธอเลย
【นะ...นายท่าน...】
ระบบส่งเสียงแหบแห้งเหนื่อยล้า ราวกับหุ่นยนต์ที่ใกล้แบตหมด
【แค่ก ๆ...เมื่อคืนนี้ได้รับค่าความเกลียดชังทั้งหมด 666 แต้ม...!】
เสียงของระบบแทบจะไหม้เป็นควัน
ฮือ ๆ มันช่างขมขื่นเหลือเกิน ทำไมชีวิตมันถึงอาภัพขนาดนี้นะ!
ตลอดคืนที่ผ่านมา ทุกคนยกเว้นเจียงจืออวี๋เหมือนจะสูญเสียความสามารถในการนอนหลับไปหมดแล้ว
ทุกคนอยู่ในห้องอย่างเงียบเชียบ
ทุกครั้งที่สองคนซึ่งนอนอยู่ข้างเจียงจืออวี๋ขยับตัว ค่าความเกลียดชังของพวกเขาจะลดลงน้อยที่สุด
แต่ขอแค่พวกเขาขยับตัวขึ้นมาสักนิด
อีกสี่คนก็จะเริ่มมีค่าความเกลียดชังพุ่งพรวด ๆ
ขนาดเครื่องคิดเลขยังแทบคำนวณไม่ทัน
จะอ้วกแล้ว อ้วกจริง ๆ
ระบบอยากระดมทุนซื้อเตียงใหญ่เจ็ดคนนอนให้พวกเขาจริง ๆ
มันเห็นด้วยกับการที่สมาชิกบอยแบนด์บอยส์นอนเบียดกันใต้ผ้าห่มผืนเดียว
คืนนี้ทำเอาซีพียูของระบบร้อนจนควันแทบออก
แต่พอเห็นสีหน้ามีความสุขของเจียงจืออวี๋ตอนตรวจดูยอดคงเหลือ ระบบก็รู้สึกว่าทั้งหมดนี้คุ้มค่าแล้ว