ค่าความเกลียดชังที่เด้งเข้ามารัว ๆ แต่มีแค่จุดกว่า ๆ ทำให้เจียงจืออวี๋รู้สึกถึงวิกฤตขึ้นมานิดหน่อย
เจียงจืออวี๋กำลังจะลุกไปหาฉีซือเพื่อเติมของเข้าคลัง
ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดของเหล่าแฟนคลับดังสนั่นมาจากนอกรถ
เป็นเซียวเหลียงกับเย่อี้ฉือ
ทั้งคู่เดินออกมาจากโรงแรมทีละคน
เว้นระยะห่างกันครึ่งเมตร ไม่ใกล้ไม่ไกล
แฟนคลับคู่จิ้นคิดว่าพวกเขากำลังเลี่ยงข่าว ส่วนแฟนคลับสายมิตรภาพคิดว่าทั้งคู่ไม่สนิทกัน
ทั้งสองคนไม่มีสีหน้าอะไรเป็นพิเศษ
เซียวเหลียงดูเย็นชากว่าปกติเสียอีก
เจียงจืออวี๋เดาว่าพี่เฟยน่าจะจัดให้พวกเขามาออกงานคู่กัน
เพราะตอนนี้พี่เฟยกำลังดีใจจนกระโดดโลดเต้น แถมยังปีนป่ายไปทั่ว
พลางปรบมือพลางตะโกนว่า “ดี ๆ แบบนี้แหละ!”
แฟนคลับคู่จิ้นคลั่งยิ่งกว่าพี่เฟยเสียอีก
บางคนตะโกนเรียกพ่อแม่ บางคนตะโกนเรียกสามีภรรยา
ส่วนบางคนก็เหมือนสูญเสียภาษามนุษย์ไปแล้ว ทำได้แค่โยกตัวไปมาพร้อมกรี๊ดไม่หยุด
เย่อี้ฉือทำงานแฟนเซอร์วิสอย่างมืออาชีพอยู่พักหนึ่ง แถมยังถ่ายรูปกับแฟนคลับผู้โชคดีสองสามคนด้วย
ส่วนเซียวเหลียงก็ยังคงเย็นชาเหมือนเดิม
เขาขึ้นรถก่อนใคร
เซียวเหลียงมองที่นั่งซึ่งเจียงจืออวี๋นั่งอยู่ แววตาเย็นเยียบวูบไหวด้วยความไม่พอใจ
เพราะนั่นเป็นที่นั่งข้างเย่อี้ฉือ
เขาพยักพเยิดไปทางที่นั่งของตัวเองให้เจียงจืออวี๋
หมายความว่าให้เจียงจืออวี๋มานั่งด้านหลัง
แม้แต่เซียวเหลียงเองก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีวันนี้