ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป การถ่ายทำ 《เส้นทางเอาชีวิตรอดสุดขีด》ก็ถือว่าปิดกล้องอย่างเป็นทางการแล้ว
บริษัทส่งรถตู้มารับทุกคนที่โรงแรม
ตอนเจียงจืออวี๋ออกจากห้อง ก็เจอกวนหลินพอดี
กวนหลินยืนอยู่ในลิฟต์
ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดลง
พอเห็นเจียงจืออวี๋ กวนหลินก็ยื่นแขนกำยำออกมาขวางประตูลิฟต์ไว้
ประตูลิฟต์กระแทกแขนเขาเบา ๆ แต่กวนหลินกลับทำเหมือนไม่รู้สึก สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด
เขาเพียงเรียกเจียงจืออวี๋ด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า 「เข้ามา」
เธอเอ่ยขอบคุณกวนหลิน แล้วเดินเข้าไปในลิฟต์
ผนังทั้งสี่ด้านของลิฟต์เป็นกระจกเงา
เจียงจืออวี๋เงยหน้าขึ้น ก็ถูกกล้ามอกล้อมอยู่รอบทิศ
แย่แล้ว คราวนี้กล้ามอกเป็นฝ่ายเริ่มก่อนจริง ๆ
อีกอย่าง เจียงจืออวี๋ยังสังเกตด้วยว่า หลังจากถ่ายรายการมาหลายวัน กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ของกวนหลินคล้ำขึ้นนิดหน่อย
แต่รูปร่างกลับกำยำกว่าเดิม
ทั้งตัวเต็มไปด้วยฮอร์โมนเพศชาย ดูดิบเถื่อนและเซ็กซี่
เจียงจืออวี๋ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของกวนหลิน 「เซียวเหลียงกับเย่อี้ฉือตามหาเธอตั้งแต่เช้า」
เจียงจืออวี๋หันไปมองเขา
เธอรอฟังประโยคต่อไปของกวนหลิน แต่เขากลับไม่พูดอะไรอีก
ลิฟต์ส่งเสียงติ๊ง แล้วมาถึงชั้นล่าง
ทันทีที่ประตูเปิดออก เจียงจืออวี๋ก็สัมผัสได้ถึงประสิทธิภาพในการเก็บเสียงอันยอดเยี่ยมของโรงแรมห้าดาว
ด้านนอกประตูกระจกมีแฟนคลับจำนวนมหาศาล ชูป้ายเชียร์บอยส์แล้วตะโกนโห่ร้องกรี๊ดกร๊าด
แต่พวกเธอที่อยู่ในโรงแรมกลับได้ยินเสียงเพียงแผ่วเบาเท่านั้น
ผู้คนเบียดเสียดกันจนแทบจะพังประตูกระจกบุกเข้ามา
ภาพเหมือนฝูงซอมบี้ล้อมเมืองไม่มีผิด
กวนหลินพูดว่า 「ไปกันเถอะ」
พูดจบ เขาก็ก้าวขายาว ๆ นำออกจากโรงแรมไปก่อน
ในบอยส์ แฟนคลับของกวนหลินมีน้อยที่สุดรองจากเจียงจืออวี๋ที่มีแฟนคลับศูนย์คนและแอนตี้เป็นร้อยล้าน