เจียงจืออวี๋ให้ลู่เจียเจ๋อพาไปดูบ้านอยู่พักหนึ่ง
ที่จริงก่อนมาที่นี่ เจียงจืออวี๋ก็คิดไว้แล้ว
เธอไม่ต้องการบ้านที่ใหญ่เกินไป
เพราะเดินไปเดินมามันเหนื่อย
บ้านใหญ่เกินไป เดินจากห้องนอนไปห้องน้ำทีแทบไม่ต่างจากการเดินทางรอบโลก
เธอแค่ต้องการบ้านขนาดกลาง ทำเลพอใช้ได้ แถมวิวก็ไม่เลว
งบประมาณอยู่ที่ 10-15 ล้านหยวน
แต่ลู่เจียเจ๋อพูดเก่งเกินไปจริง ๆ
อย่างเช่น “บ้านเล็กเกินไป วางอุปกรณ์อำนวยความสะดวกไว้ไม่พอหรอกครับ”
หรือ “ไม่ใช่ว่าผมเห็นแก่เงินนะครับ แค่ในเมื่อคุณมีงบ บ้านก็ยิ่งใหญ่ยิ่งดีอะไรทำนองนั้น… เพราะพออยู่ไปนาน ๆ ข้าวของก็ยิ่งเยอะขึ้น มีแต่คนจนที่อยู่บ้านเล็ก ๆ เท่านั้นแหละครับที่ต้องคิดว่าจะเก็บของยังไง ส่วนคนอยู่บ้านใหญ่ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อะไรทำนองนั้น… เพราะงั้นซื้อบ้านหลังใหญ่ก็เหมือนแก้ปัญหาให้ตัวเองในอนาคต ซื้อความสบายใจอะไรทำนองนั้น…”
ส่วนปัญหาบ้านใหญ่เกินไป เดินแล้วเหนื่อย ก็มีวิธีแก้
ซื้อรถไฟฟ้าสำหรับขับในบ้านระดับไฮเอนด์มาใช้สักคันก็จบ
สำหรับเจียงจืออวี๋ที่ขี้เกียจแม้แต่จะเดิน แค่ได้ยินก็เย้ายวนใจสุด ๆ
ภายใต้การเชียร์ขายอย่างกระตือรือร้นของลู่เจียเจ๋อ เจียงจืออวี๋ถึงกับถูกใจบ้านหลังหนึ่งเข้าจริง ๆ
เป็นห้องชุดชั้นบนสุด มีระเบียงเปิดโล่งส่วนตัว วิวเปิดกว้างสุด ๆ
มองออกไปก็เห็นเมืองใหญ่ยามค่ำคืนที่สว่างไสวด้วยแสงสี
แน่นอนว่าราคาก็สวยหรูไม่แพ้กัน
เงิน 20 ล้านหยวนที่เจียงจืออวี๋มีอยู่ในมือ…
กลับไม่พอ
ที่จริงถ้ากัดฟันซื้อก็ใช่ว่าจะไม่ได้
แต่ค่าตกแต่งยังต้องควักเงินอีกก้อน
พวกแอนตี้ตัวน้อย ช่วยพยายามกันอีกหน่อย ออกแรงกันอีกนิดได้ไหม?