"ท่านแม่ ข้า... ต้มยามาแล้ว ไม่รู้จะ... ให้พ่อลองดื่มดูดีหรือไม่?"
เฉิงชีชียกถ้วยยามา
หลิ่วซู่อี๋ยังไม่ทันตอบ เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้น
"เจ้าคิดจะฆ่าพ่อรึ!"
จิ้นเสวี่ยเอ๋อร์พุ่งเข้าไปหมายจะแย่งชามยาในมือเฉิงชีชี แต่เฉิงชีชีหลบข้างจนจิ้นเสวี่ยเอ๋อร์คว้าลม
"จิ้นเสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าเอะอะอะไร?"
หลิ่วซู่อี๋คว้าตัวจิ้นเสวี่ยเอ๋อร์ไว้ มองนางเขม็ง
"นางเอาน้ำเปลือกไม้มาเป็นยา ต้มให้พ่อข้าดื่ม นางต้องคิดฆ่าพ่อข้าแน่!"
หลังจากเรื่องในส้วมคราวก่อน จิ้นเซวียนเอ๋อร์กับคนอื่นก็พากันเมินนาง ทุกวันอิ่มท้องก็ไม่เคย จะเดินทางไกลอีก จิ้นเสวี่ยเอ๋อร์อยากระบายอารมณ์ก็ไม่กล้า!
"เปลือกไม้?"
หลิ่วซู่อี๋มองชามในมือเฉิงชีชี
"ใช่เปลือกไม้ ข้าเห็นกับตา"
หลินฮุ่ยหลานรีบสาวเท้าเข้ามา "หลิ่วซู่อี๋ ลูกสะใภ้ชาวบ้านของเจ้าน่ะ คิดฆ่าท่านโหว!"
"หุบปาก"
หลิ่วซู่อี๋ชำเลืองนาง ก่อนหันถามเฉิงชีชี "น้ำเปลือกไม้ลดไข้ได้หรือ?"
"ตลกสิ้น..." ดี
หลินฮุ่ยหลานยังไม่ทันพูดจบ เฉิงชีชีก็ยืนยันหนักแน่น "ได้!"
น้ำเปลือกไม้ถูกนางเปลี่ยนเป็นยาลดไข้จากมิติติดตัวแล้ว สำหรับจงหย่งโหว แค่ไข้ลดก็รักษาชีวิตไว้ได้!
"ข้าป้อนเอง"
หลิ่วซู่อี๋ว่าแล้วยกชามป้อนตรงถึงริมฝีปากจงหย่งโหว