เฉิงชีชีกลับถึงบ้าน โดยไม่รู้ความคิดของเถียนซื่อแม้แต่น้อย เมื่อกลับถึงบ้าน นางก็รีบจัดการน้ำดอกไม้ที่ได้ก่อนหน้านี้ ตั้งใจจะกลั่นซ้ำอีกครั้ง
หากกลั่นน้ำดอกไม้ซ้ำ ๆ จะได้น้ำดอกไม้ที่เข้มข้นขึ้นหรือไม่?
พอถึงบ้าน เฉิงชีชีก็เริ่มทดลองทันที นางจ้องหม้อทองแดงไม่กระพริบตา กลัวว่าน้ำดอกไม้หนึ่งไหที่กว่าจะได้มาด้วยความยากลำบากจะสูญเปล่าไปเสียหมด!
สองวันมานี้ เฉิงชีชีเหนื่อยแทบตาย ก็ได้น้ำดอกไม้มาแค่สองไห!
เฉิงชีชีทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า…
น้ำดอกไม้ที่กลั่นออกมา กลิ่นหอมก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ
"ท่านแม่ ท่านปู่กับท่านลุงหนวดกลับมาแล้ว!"
"มีเนื้อเยอะแยะ!"
เสียงใส ๆ ของจิ้นซุ่ยอานเจือความตื่นเต้น นางสวมหมวกสาน ในหน้าแดงระเรื่อวิ่งเข้ามา พลางพูดว่า "หมูป่าตัวเบ้อเริ่ม แล้วก็กระต่ายใหญ่ แล้วก็ไก่ป่า ท่านแม่ คืนนี้ข้ากินเนื้อได้หรือไม่?"
"ข้าอยากกินหมูสามชั้นตุ๋น!"
จิ้นซุ่ยอานมองเฉิงชีชีตาแป๋ว นางชอบหมูสามชั้นตุ๋นฝีมือท่านแม่ที่สุด!
"เจ้าแมวน้อยจอมตะกละ แม่จะทำให้กินทีหลัง"
เฉิงชีชีบีบแก้มลูกสาว ไม่ต้องออกไปข้างนอก ก็ได้ยินคำพูดเปี่ยมสุขของท่านพ่อสามี
"พี่สะใภ้ พ่อกับอาจารย์ข้าล่าหมูป่ามาทั้งโขลง สิบกว่าตัว หนักพันกว่าชั่ง!"
"พวกเราจะได้กินเนื้อกันแล้ว!"
จิ้นเยี่ยนจือตื่นเต้นแบกหมูมาครึ่งตัว วางเนื้อลงแล้วพูดว่า "พี่สะใภ้ ข้ายังต้องไปช่วยต่อ ไปก่อนนะ!"
เนื้อหมูป่าวางลง พอเฉิงชีชีเห็นเนื้อหมูป่าครึ่งตัวที่หนักห้าสิบหกสิบชั่ง ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที