"ชีชี ข้า ข้าทำไม่ดีจะทำอย่างไร"
"ข้าก็สอนคนไม่เป็นนะ!"
หลังจากจวงหลี่เจิ้งและท่านป้าเลิ่งจากไป เหวินซื่อก็ได้รับภารกิจสำคัญ
สอนทุกคนทำลูกชิ้นปลา!
"อาเฉียว ท่านทำได้ดีแล้ว"
เฉิงชีชีให้กำลังใจ "ทำตามที่ทำตอนกลางวันก็พอ ที่สำคัญคือก้างปลาต้องเลาะให้หมด ลูกชิ้นปลาต้องทำให้เด้ง"
"กิจการลูกชิ้นปลาแม้จะเล็ก แต่กำไรแน่นอน ทำได้นาน น้ำไหลรินไม่ขาดสาย ก็ดีมากแล้ว!"
เฉิงชีชีคิด ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้กินวัวไถนาไม่ได้ นางคงต้องทำลูกชิ้นเนื้อวัวออกมาแน่!
"ได้ ข้าจะทำ!"
เหวินซื่อมีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารจริง ๆ ไม่นาน เหวินซื่อก็พาคนที่ว่างจากโรงน้ำตาลมาทำลูกชิ้นปลา หลังจากห่อน้ำตาลที่โรงน้ำตาลเสร็จ!
ก่อนหน้านี้เหวินซื่อยังคิดว่า งานโรงน้ำตาลง่ายดี ตอนนี้ พอได้ยินทุกคนเรียกนางว่าป้าเหวิน ใจนาง… กลับรู้สึกดีใจอย่างประหลาด?
กิจการลูกชิ้นปลาถูกขนไปขายที่อำเภอพร้อมกับน้ำไป๋กานและน้ำพริกหอยแห้ง ส่วนใหญ่ขายให้ร้านค้า
ร้านในอำเภอยังมีอีกมาก ครึ่งวันก็มีจองล่วงหน้าถึงสิบกว่าร้านแล้ว!
ลูกชิ้นปลา ใส่ต้มซุป ใส่เส้น รสชาติล้วนดี!
ไม่นาน ร้านที่ขายลูกชิ้นปลา ก็เพิ่มยอดสั่งซื้อทุกวัน
"อาเฉียว ดีมาก!"
เฉิงชีชีถอนหายใจโล่งอกเมื่อได้ยินข่าวนี้
"ท่านแม่ ลูกชิ้นปลาที่ท่านทำอร่อยมาก"
เกาเซิ่งหลานที่ท้องโตพลอยเสริม นางใกล้คลอดแล้ว เกาเซิ่งหลานไปทำงานที่โรงน้ำตาลทุกวันอย่างมีความสุข นางแค่ทำงานมือเปล่า ไม่เหนื่อย