เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ฟางเสี่ยวจวินเลยไม่รีรอ วิ่งเร็วเข้าไปทางที่เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมา
พอมาถึงริมแม่น้ำก็เห็นเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง ยืนอยู่ริมตลิ่งมองผู้หญิงที่ตกน้ำด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
ส่วนในแม่น้ำก็เป็นสาวน้อยอีกคนที่กำลังตะเกียกตะกาย
สาวบนฝั่งพอเห็นฟางเสี่ยวจวินก็รีบบอกว่า “น้องชาย เพื่อนฉันตกน้ำ รีบไปช่วยเธอขึ้นมาเร็วเข้า”
“ได้”
ฟางเสี่ยวจวินก็ร้อนใจอยู่ไม่น้อย
ถ้ายังไม่ช่วย สาวในแม่น้ำนั่นคงจมลงไปแล้ว
เขาถอดรองเท้า กางเกงตัวนอก และเสื้อยืดออกทันที
แล้วกระโดดลงแม่น้ำไป
เขาโตมากับการว่ายน้ำในแม่น้ำเถาฮวามาตั้งแต่เด็ก จึงว่ายน้ำเก่งมาก
ใช้เวลาแค่สองสามวินาทีก็ว่ายไปถึงตัวสาวคนนั้น แล้วยื่นมือโอบจากด้านหลัง
“สาวน้อย อยู่นิ่ง ๆ นะ ฉันมาช่วยเธอแล้ว”
ฟางเสี่ยวจวินพบว่าสาวในแม่น้ำยังคงดิ้นรนไม่หยุด ทำให้เขาลำบากขึ้นอีก
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกแปลก ๆ มือไปจับอะไรนุ่มนิ่มเข้าให้ เหมือนหมั่นโถวก้อนใหญ่
นี่มันอะไรกัน
ช่างเถอะ ช่วยคนก่อนแล้วกัน
ความจริงแล้วตอนนี้เขากำลังจับอยู่ตรงส่วนที่อวบอิ่มที่สุดของร่างสาวในน้ำ
สาวคนนั้นถูกจับ ใบหน้าแดงซ่านจนแทบจะบ้าตาย แต่ก็พูดออกมาห้ามไม่ได้
ก็เพื่อนรักของตัวเองกำลังมองอยู่บนฝั่งนี่นา
ถ้าบอกออกไปตรง ๆ จะอายเสียจนต้องแทรกแผ่นดินหนี
แต่ถูกไอ้หนุ่มนี่ฉวยโอกาสเอาเปรียบแบบนี้ นางก็เก็บความขุ่นเคืองไว้ไม่อยู่ เลยยื่นมือไปบิดเข้าที่ตัวไอ้หนุ่มนั่นทีหนึ่ง
