เหมาเสี่ยวเหม่ยฟังแล้ว ในใจก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง
เจ้าฟางเสี่ยวจวินนี่นะ ชวนเขาไปกินข้าวเย็นที่บ้านตัวเองแท้ ๆ กลับบอกว่าฟางต้าเหอชวนเขาไว้แล้ว
ฟางต้าเหอกับเหมากุ้ยพ่อของเธอ ต่อหน้าดีแต่ลับหลังต่างคนต่างไม่ลงรอยกัน
สองคนนี้แก่งแย่งกันมากว่าสิบปี ต่างก็อยากให้อีกฝ่ายหลุดจากตำแหน่ง
เหมาเสี่ยวเหม่ยคิดในใจ ฟางต้าเหอให้ฟางเสี่ยวจวินไปกินข้าวเย็นที่บ้าน แผนร้ายอะไรเป็นแน่
ดังนั้น เธอจึงพูดกับฟางเสี่ยวจวินว่า "เสี่ยวจวิน ในเมื่อฟางต้าเหอให้เจ้าไปกินข้าวเย็นที่บ้านเขา คืนนี้เจ้าก็ไปที่บ้านเขาเถอะ"
"แต่ว่า พี่เสี่ยวเหม่ยมีเรื่องจะเตือนเจ้าสักหน่อย"
"ฟางต้าเหอกับหม่าชุนหนี ผัวเมียคู่นี้ไม่ใช่คนดีอะไร เจ้าต้องมีสติระวังหน่อย อย่าให้พวกเขาหลอกใช้"
ฟางเสี่ยวจวินฟังแล้วรีบตอบกลับว่า "ได้ครับ พี่เสี่ยวเหม่ย ขอบคุณที่เตือนผม"
"อืม งั้นเจ้ายุ่งไปเถอะ ฉันกลับก่อนแล้ว"
"ครับ พี่เสี่ยวเหม่ย เดินดี ๆ นะครับ"
จากนั้น เหมาเสี่ยวเหม่ยก็เดินจากไป
ฟางเสี่ยวจวินยืนอยู่หน้าประตู มองเหมาเสี่ยวเหม่ยเดินบิดเอวอวบ รูปร่างยั่วยวน
คิดในใจ หากหญิงคนนี้ได้เป็นแฟนเขา จะมีความสุขขนาดไหน
คิดไปคิดมา จู่ ๆ เขาก็เห็นตรงกลางบั้นท้ายของเหมาเสี่ยวเหม่ย มีปราณสีขาวไหลวนอยู่ตรงนั้น