กลับมาถึงลานบ้านตัวเอง จางชุ่ยฮวาก็เหลือบเห็นตรงมุมลาน มีต้นกล้าแตงกวากับตำลึงที่เพิ่งปลูกลงดินใหม่ ๆ เลื้อยขึ้นซี่ไม้ไผ่ที่ปักไว้จนเต็มแล้ว
ต้นกล้าสองต้นนี้ หล่อนเพิ่งลงปลูกเมื่อสามวันก่อน ทำไมถึงโตเร็วขนาดนี้กัน?
หล่อนสงสัยใจแทบแหวก เดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็เห็นว่าเลื้อยเต็มซี่ไม้ไผ่จริง ๆ
ตอนนี้ในหัวหล่อนช่างมึนงง เอะอะมันยังไงกันแน่?
ดูท่าแล้ว หล่อนคงต้องไปถามฟางเสี่ยวจวินเสียหน่อย
ทว่าเวลานี้ในบ้านฟางเสี่ยวจวินมีเหมาหยวนหยวนกับหม่าชุนหนีอยู่ด้วย หล่อนไม่สะดวกจะเข้าไป เลยหันหลังกลับบ้านตัวเอง
อีกด้านหนึ่ง หลังจากเหมาหยวนหยวนกับหม่าชุนหนีคุยกันสักพักก็กลับออกไป
หม่าชุนหนีเห็นในห้องเหลือแต่หล่อนกับฟางเสี่ยวจวินสองคน ใจก็กล้าขึ้น
หล่อนเดินเข้าไปหาฟางเสี่ยวจวิน ยื่นมือออกไปบีบตามเนื้อตัวเขาเบา ๆ
แล้วก็หัวเราะร่าพลางพูดว่า "เสี่ยวจวิน ไอ้หนุ่มหุ่นดีจริง เมื่อวานพี่ถึงได้สาสมอย่างกับเป็นสตรีเต็มตัวก็คราวนี้เอง"
"พรุ่งนี้พี่ให้พี่ต้าเหอที่บ้าน เชิญเจ้ามากินเหล้าคุยกันที่บ้าน"
"ถึงตอนกลางคืน พี่จะจัดกับข้าวดี ๆ ไว้รอเจ้าอีกโต๊ะ อย่าลืมล่ะ"
พูดพลางหม่าชุนหนีก็ขยับร่างอวบอัดของหล่อนเข้ามาแนบชิดฟางเสี่ยวจวินอีกนิด
ตอนนี้หล่อนยิ่งมองฟางเสี่ยวจวินก็ยิ่งถูกชะตา
ฟางเสี่ยวจวินเองเมื่อคืนก็ได้ยินบทสนทนาที่สองผัวเมียคู่นี้คุยกัน แล้วคิดจะวางแผนร้ายเขา
เขาได้แต่คิดในใจ ได้เลย พวกเอ็งคิดจะวางแผนเล่นงานข้าก่อน ข้าจะจัดการสวมเขาให้ฟางต้าเหอไอ้เวรให้เข็ดเสียทีหลัง
คิดดังนั้น เขาก็พยักหน้า แล้วว่า "พี่ชุนหนี ขอบคุณพวกพี่มาก"
"พรุ่งนี้กลางคืน ข้าจะไปแน่"
หม่าชุนหนีเห็นเขาตอบตกลง ใจก็ยินดียิ่ง