"พี่ชุ่ยฮวา อย่าร้องไห้เลยนะ"
"ต่อไปนี้ผมจะปกป้องพี่เอง จะไม่ให้พวกสารเลวนั่นมารังแกพี่อีก"
ฟางเสี่ยวจวินอดกลั้นแรงกระตุ้นดิบเถื่อนนั้น พลางปลอบประโลมจางชุ่ยฮวา
"เสี่ยวจวิน เสี่ยวเถียนเถียนร้องไม่หยุดเลย ฉันกล่อมให้น้องหลับก่อนนะ"
"ครับ พี่ชุ่ยฮวา ผมจัดการพวกสารเลวก่อน"
ตอนนี้ บนพื้นห้องยังมีไอ้พี่เปียวหมอนั่นนอนอยู่
และข้างนอกห้อง พวกอันธพาลอีกสามคนก็นอนสลบอยู่บนพื้นเหมือนกัน เขาต้องรีบจัดการก่อน
เมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงเดินไปข้างกายพี่เปียว แล้วใช้มือข้างเดียวจับไอ้หมอนี่ขึ้นมา
"พี่ชุ่ยฮวา ผมเอาพวกสารเลวพวกนี้ไปทิ้งที่คูน้ำเน่าข้างนอกก่อนนะ"
"จัดการพวกสารเลวเสร็จแล้ว ผมค่อยกลับมา"
"ดีจ้ะ ฉันจะให้นมเสี่ยวเถียนเถียนก่อน เด็กน้อยคงหิว แถมเมื่อกี้ยังโดนตกใจอีก ถึงได้ร้องไห้ไม่หยุด"