รถสามล้อวิ่งมาถึงครึ่งทาง
จางชุ่ยฮวาก็นึกขึ้นได้ว่า ทำไมฟางเสี่ยวจวินถึงถูกโรงพักจับตัวไป แล้วจู่ ๆ ก็ถูกปล่อยออกมา
แล้วฟางเสี่ยวจวินก็ไม่ยอมไป หัวหน้าโรงพักถึงกับยกมือไหว้ขอร้องให้เขารีบ ๆ กลับไป
เรื่องนี้ต้องมีคนช่วยแน่ ๆ
ใช่แล้ว หรือจะเป็นผู้ใหญ่บ้านคนใหม่อย่างเสิ่นซิ่วซิ่วที่ช่วย?
เธอไปหาซิ่วซิ่วที่หมู่บ้าน ซิ่วซิ่วบอกว่าเรื่องนี้เธอจะจัดการให้
ดังนั้น ตอนนี้ที่นั่งอยู่ท้ายรถสามล้อ จางชุ่ยฮวาก็พูดกับฟางเสี่ยวจวินว่า "เสี่ยวจวิน นายคิดบ้างไหม ว่าครั้งนี้ที่โรงพักปล่อยตัวนายมา อาจเป็นเพราะมีคนไปฝากฝังไว้?"
ฟางเสี่ยวจวินได้ฟังก็รู้สึกว่าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
แต่ใครกันนะ ที่ทำให้โรงพักยอมปล่อยตัวเขา แล้วหัวหน้าโรงพักยังลงไม้ลงมือขอโทษเขาอีก?
เขานึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
เพราะคนที่จะกดดันโรงพักให้ปล่อยตัวได้ ต้องเป็นผู้ใหญ่ระดับสูง ๆ แน่
เขาปั่นรถสามล้อไปพลางคิดไปพลาง แล้วพูดว่า "พี่ชุ่ยฮวา ผมเองก็ไม่รู้ว่าใครมีอำนาจขนาดนั้น ทำให้โรงพักยอมขอโทษและปล่อยตัวผม"
"จริง ๆ แล้วผมก็ไม่รู้จักใครที่มีอำนาจขนาดนั้นเลย เฮ้อ ใช่แล้ว จะเป็นคุณมู่จากโฮมสเตย์ชิงเฉิงหรือเปล่า?"
ตอนนี้เขาสงสัยว่ามู่ชิงเหยียนมีเส้นสายใหญ่ ๆ ที่มาช่วยขอร้องให้
แต่จางชุ่ยฮวากลับส่ายหน้า แล้วบอกว่า "คงไม่ใช่คุณมู่คนนั้นหรอก เมื่อกี้คุณมู่ก็อยู่ที่โรงพักไม่ใช่เหรอ?"
"ฉันดูท่าทางแล้ว เธอไม่ได้ดูเหมือนไปขอให้ใครที่มีอิทธิพลมาช่วย ถึงเป็นเธอที่ฝากฝังจริง เมื่อกี้ก็คงพูดออกมาแล้ว"