"พี่ชุ่ยฮวา ผมล้อเล่นน่ะ ดูตกใจจนหน้าซีดเลยนะ ขวัญอ่อนจริง ๆ"
ฟางเสี่ยวจวินตั้งใจแกล้งจางชุ่ยฮวา ตอนนี้เขาเลยไม่หาโอกาสลวนลามเธอแล้ว
เพราะวันนี้ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก
นอกจากต้องขี่สามล้อไปส่งแตงกวายักษ์ให้โฮมสเตย์ชิงเฉิงแล้ว ยังต้องไปโรงพยาบาลดูอาการของเหมาโย่วเกินด้วย
กลับมายังต้องไปถามเหมาเสี่ยวเหม่ยเรื่องคืบหน้าการเช่าช่วงเขาลูกท้อ
"ไอ้หนุ่มบ้านี่ ล้อเล่นแบบนี้ได้ยังไง"
"กลางวันแสก ๆ มาลวนลามฉันแบบนี้ ถ้ามีคนเห็นจะอายไหม"
"ฮิ ๆ ผมเห็นว่าไม่มีคนนี่นา"
"ตอนนี้ไม่มีคน อีกเดี๋ยวก็อาจมีคนมาแล้ว"
สองคนกำลังพูดกันอยู่ ตรงหน้าประตูบ้านของจางชุ่ยฮวา ก็มีคนเดินเข้ามาจริง ๆ
ฟางเสี่ยวจวินมองไปที่ประตู คนที่มาคือเหมาหยวนหยวน
ยัยนี่มาหาแต่เช้า ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร
"หยวนหยวน เธอมาแต่เช้าได้ยังไง"
พอเหมาหยวนหยวนเดินเข้ามาใกล้ ฟางเสี่ยวจวินก็ถาม
เขาพบว่า วันนี้ยัยนี่แต่งตัวเซ็กซี่ดี เสื้อผ้าค่อนข้างรัดรูป ตอนนี้ลมข้างนอกพัดมา เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่เย้ายวนของเธอ
เขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองมากกว่าปกติ
"พี่เสี่ยวจวิน มองอะไรน่ะ ตัวฉันมีอะไรสกปรกหรือเปล่า"
สายตาไม่อยู่กับร่องกับรอยของฟางเสี่ยวจวินเมื่อกี้ ถูกเหมาหยวนหยวนเห็นเข้าพอดี เธอถามทันที
"ฮิ ๆ ไม่ใช่ ผมว่าเธอแต่งตัวสวยดีนะวันนี้"
"ชุดนี้ปีที่แล้วซื้อใหม่ ไม่ค่อยได้ใส่ ปีนี้เลยหยิบมาใส่พอดี แต่ฉันรู้สึกว่ามันคับไปหน่อย"
เหมาหยวนหยวนพูดพร้อมรอยยิ้ม
จากนั้นเธอถึงเริ่มพูดเรื่องสำคัญ "พี่เสี่ยวจวิน เมื่อกี้ฉันไปหาพี่ที่บ้าน ไม่เห็นพี่ เลยตามมาที่บ้านพี่สะใภ้ชุ่ยฮวา ไม่คิดว่าพี่จะอยู่ที่นี่"