อีกด้านหนึ่ง
มู่ชิงเหยียนมาถึงร้านกาแฟตรงข้ามธนาคารเกษตรแล้ว
วันนี้เธอถูกครอบครัวจัดการให้มาพบกับซ่งเหวินปินจากตระกูลซ่งเพื่อดูตัว
“คุณมู่ ไม่คิดว่าตัวจริงจะสวยยิ่งกว่าในรูปเสียอีก นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ดื่มกาแฟกับคุณวันนี้”
ซ่งเหวินปินเป็นคนของตระกูลซ่ง ครอบครัวถือหุ้นในเครือซ่งกรุ๊ป แถมยังเปิดบริษัทของตัวเองอีกแห่ง
เจ้าตัวสูงประมาณหนึ่งเจ็ดห้า รูปร่างผอมแห้ง หน้าตาพอได้อยู่
มองเผิน ๆ ดูออกจะโทรม ๆ เหมือนขาดจิตวิญญาณและพละกำลัง
ความจริงแล้วเพราะมันอาศัยที่บ้านมีเงิน เล่นผู้หญิงข้างนอก ผลาญพลังกายมากเกินไปจนเป็นแบบนี้
ตอนนี้พอมันเห็นมู่ชิงเหยียนแล้วตาค้างเลยทีเดียว ไม่คิดว่าคุณหนูตระกูลมู่จะสวยได้ขนาดนี้
นิสัยของซ่งเหวินปิน ซ่งเทียนฉือลูกพี่ลูกน้องมันโทรมาบอกเธอแล้ว
เพราะฉะนั้น ตอนนี้มู่ชิงเหยียนจึงไม่มีความรู้สึกดี ๆ กับซ่งเหวินปินเลยแม้แต่น้อย
“อืม คุณซ่ง ฉันก็แค่รับมือแม่มาพบคุณเฉย ๆ”
“ฉันว่าเราสองคนคงไม่เหมาะสมกันเท่าไหร่ ดื่มกาแฟเสร็จแล้วกลับบ้านกันเลยดีไหม ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”
มู่ชิงเหยียนพูดจบก็ลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำในร้านกาแฟ
จากนั้นก็หยิบมือถือโทรหาแม่ตัวเอง
“แม่ ซ่งเหวินปินฉันเจอแล้วนะ ไม่มีความรู้สึกดี ๆ เลยสักนิด พอถึงเวลาแม่ก็โทรไปปฏิเสธถึงบ้านเขาเถอะ”
“เด็กคนนี้ แม่ว่าเหวินปินเป็นคนดีนะ สุภาพ อ่อนโยน มีมารยาท หรือว่าเธอมันเลือกมากไป”
“ไม่ใช่เลยแม่ ฉันก็ว่าเขาเป็นคนอ่อนโยนดี แต่ฉันไม่มีความรู้สึกดี ๆ ด้วยเลยแม้แต่น้อย”
“ไม่มีความรู้สึกดีก็ค่อย ๆ สร้างไปได้นี่ ฐานะทางบ้านซ่งเหวินปินก็ดีนะ เหมาะกับเราทั้งฐานะ ทั้งตระกูล”
“แม่ จะให้ฉันอธิบายยังไงดีล่ะ บอกตรง ๆ เลยนะ ตอนนี้ฉันมีแฟนแล้ว”