ต้วนวั่งจมอยู่ในอ้อมกอดของน้ำร้อน อุณหภูมิร่างกายค่อย ๆ ฟื้นคืน พลอยให้รู้สึกง่วงซึม
ซือถูอ้านยิ้มพลางว่า “ให้เงินก็ไม่เอา จะให้ข้าอยู่เป็นเพื่อนเจ้า?”
“อืม” ต้วนวั่งหมายจะใช้มือรั้งน่องของซือถูอ้านที่กำลังตวัดน้ำเล่น “ขอแค่นี้”
“ลองจับอีกทีสิ”
“...”
ต้วนวั่งหยุดชะงัก
ต้วนวั่งปล่อยมือ
เนื้อสาลี่หวานละลายในปาก ซือถูอ้านเอนหลังพิงผนังหินอ่อนของห้องอาบน้ำ ยิ้มเจ้าเล่ห์
เรือนร่างของซือถูอ้านงดงามเกินไป
ราวกับตั้งใจทิ่มแทงรสนิยมบางอย่างที่ต้วนวั่งไม่เคยรู้ตัวมาก่อนได้อย่างแม่นยำ
ผิวขาวนวล ข้อเท้าเรียวเล็ก น่องเรียวยาว แล้วก็... ต่อให้ช่างปั้นเครื่องเคลือบลองหล่อตามแบบ ก็ไม่แน่ว่าจะปั้นตุ๊กตางาม ๆ แบบนี้ออกมาได้