พ่อบ้านคิดว่าตนฟังผิดไป จึงถามว่า “คุณหนูพูดว่าอะไรนะขอรับ?”
“เด็กเท่านั้นที่ต้องเลือก ผู้ใหญ่เอาทั้งหมด—ทั้งห้าคนนี้เป็นของข้าแล้ว”
สีหน้าของจี้ชิงโจวดูเป็นเรื่องสมเหตุสมผลเสียจนพ่อบ้านเริ่มคิดว่าตนต่างหากที่ผิดปกติ
พ่อบ้านพบเจอเรื่องราวมามากมาย แต่เรื่องนี้เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนจริง ๆ
เขาอึ้งงัน “มะ...ไม่ได้ขอรับ! เรื่องนี้...เรื่องนี้ไม่ได้!”
จี้ชิงโจวขมวดคิ้ว “ทำไมจะไม่ได้? ไม่ใช่บอกหรือว่าให้ข้าเลือกสามีได้ หรือท่านพ่อบอกว่าข้าเลือกได้แค่คนเดียว?”
พ่อบ้านกล่าวว่า “นายท่านไม่ได้สั่งไว้เป็นพิเศษเช่นนั้นก็จริง แต่...”
แต่คุณหนูจะเอาทั้งหมดเลยไม่ได้กระมัง?!
จี้ชิงโจวกล่าวว่า “เมื่อท่านพ่อไม่ได้บอกว่าห้าม เช่นนั้นก็ย่อมได้ ทั้งห้าคนนี้เป็นสามีของข้า”
“เดี๋ยวก่อนขอรับ คุณหนู”
ทีแรกพ่อบ้านตะลึงกับวิธีการอันพิสดารของจี้ชิงโจว แต่ไม่นานก็ได้สติ “สามีต้องเป็นผู้ที่ผ่านการทดสอบของกระจกส่องใจเท่านั้น! ส่วนสองคนที่ไม่ผ่าน...”
“ก็ให้เป็นสาวใช้ข้างเตียงของข้าสิ”
จี้ชิงโจวตัดบทเขา
พ่อบ้าน “...”
เซียวเร่ออี้ สาวใช้ข้างเตียงหน้าใหม่ “...” นางรอดชีวิตจากด่านในดินแดนลับมาได้ เดิมทีก็ควรเป็นเรื่องน่ายินดีแท้ ๆ แต่เหตุใดนางถึงรู้สึกประหลาดนัก?
หลิ่วฝูรั่ว สาวใช้ข้างเตียงหน้าใหม่ “...”
ลองคิดดูให้ดีแล้ว เจ้าผู้ชายเหม็นสามคนนั่นจะมีโอกาสได้ปรนนิบัติจี้ชิงโจวที่ข้างเตียงได้อย่างไร?
เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!
เช่นนั้นสาวใช้ข้างเตียงอย่างนางก็มีโอกาสชนะสูงน่ะสิ!
ก็ไม่เลวนี่นา!
“คุณหนู พวกนางไม่ผ่านการทดสอบ เดิมทีก็ควรถูกคัดออก ไม่อาจเป็นสามีของท่านได้...”