ทุกคนตกตะลึง หลิ่วฝูรั่วนึกว่าเจียวดำมาถึงหน้าประตูแล้ว จึงเกือบกรีดร้องออกมา แต่พอมองเห็นภาพนอกม่านคุ้มกันชัดเจน นางก็ชะงักงัน
นอกม่านคุ้มกัน งูเหลือมตัวหนึ่งมีลำตัวหนาเท่าต้นขาผู้ใหญ่ อ้าปากกว้างเผยเขี้ยวคม เข้างับม่านคุ้มกันอย่างแรง
ทว่า—
“กร๊อบ!”
ทันทีที่เขี้ยวงูเหลือมกัดลงไป ฟันทั้งหมดก็หักสะบั้น
จี้ชิงโจวถึงกับมองเห็นอารมณ์ที่เรียกว่า “กระอักกระอ่วน” บนใบหน้าของงูตัวนั้น
ยังเจือความเจ็บปวดราวกับฟันกระทบของแข็งอยู่อีกหลายส่วน
งูเหลือมหุบปากลงเงียบ ๆ ก่อนจ้องคนในม่านคุ้มกันด้วยสายตาเย็นเยียบ แววตาฉายความคับแค้นใจ
“สมกับเป็นเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทร ของวิเศษวิญญาณระดับเจ็ดจริง ๆ”
เวลานั้น เสียงบุรุษแผ่วพร่าดังขึ้นในหูของทุกคน ถูกพลังวิญญาณห่อหุ้มไว้
กลางความมืด ดวงตางูสีเขียวมรกตคู่หนึ่งสว่างวาบ แล้วค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น ราวกับกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้
เมื่ออีกฝ่ายขยับ คนหลายคนภายในเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรจึงมองเห็นรูปลักษณ์ของเขาชัดเจน
เส้นผมสีเขียวลอยพลิ้วอยู่ในน้ำทะเลดุจสาหร่าย ผมยาวไม่ได้รวบด้วยมงกุฎ มีเพียงมงกุฎดอกไม้สานจากกิ่งหลิวประดับอยู่ เผยกลิ่นอายธรรมชาติ
ท่อนบนเปลือยเปล่า ผิวขาวซีดดุจปีศาจทะเล ทว่ามีลวดลายสีสันสดใสวาดคลุมอยู่เป็นบริเวณกว้าง ดูคล้ายงูพิษหลายตัวเลื้อยพันกัน ทั้งน่าสะพรึงกลัวและงดงามเย้ายวน
ท่อนล่างสวมกระโปรงยาวแบบโบราณ ลวดลายซับซ้อน สีเขียวอมฟ้าเข้มอ่อนสลับกัน เมื่อประกอบกับลวดลายบนผิวกาย ยิ่งเผยความงามดิบเถื่อน
บุรุษผู้นั้นนั่งขัดสมาธิอยู่บนหัวอสรพิษยักษ์ มือข้างหนึ่งเท้าคาง จ้องมองเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรอย่างสนอกสนใจ