“แล้วเมื่อไรพวกเราถึงจะออกไปได้เสียที”
หลิ่วฝูรั่วฟันกระทบกันกึก ๆ ถามเสียงสั่นระริกว่า “ที่นี่หนาวเหลือเกิน ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบายตัว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จี้ชิงโจวก็หันไปมอง พบว่าขนตาและคิ้วของหลิ่วฝูรั่วมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะอยู่
“เจ้าเป็นอะไร...”
จี้ชิงโจวรู้สึกถึงความผิดปกติ กำลังจะเข้าไปตรวจดู
“ตูม!”
ท่ามกลางความมืด หางยาวสีดำสลับทองเส้นหนึ่งฟาดลงบนเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรอย่างแรง
เปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรที่กำลังลอยขึ้นอย่างมั่นคงพลันพลิกคว่ำกลิ้งออกไป
จี้ชิงโจวจำต้องหยุดฝีเท้า ตั้งสมาธิควบคุมเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรให้ทรงตัว
“อ๊า!”
ด้านหลัง หลิ่วฝูรั่วพลัดตกลงไปเพราะเหตุการณ์กะทันหัน ร่างทั้งร่างกระแทกเข้ากับเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทร เลือดทะลักออกจากปาก
ไม่มีผู้ใดเห็นว่า ในชั่วขณะที่หลิ่วฝูรั่วถูกกระแทกจนสายตาพร่ามัว อักขระสีดำพลันปรากฏเลือนรางระหว่างคิ้วของนาง ในดวงตามีหมอกดำคล้ายกำลังแผ่คลุ้ง ก่อนจะหายวับไปในพริบตา
“เจียวดำนั่น!”
เซี่ยจื่อเย่กล่าวเสียงขรึม “มันตามมาทันแล้ว!”
ท่ามกลางเปลวเพลิงสีดำ ดวงตาสีทองเรียวยาวตั้งขึ้นคู่หนึ่งพลันสว่างวาบ เงาร่างมหึมาของเจียวดำปรากฏให้เห็นเลือนราง มันจับจ้องเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรไม่วางตา แผดเสียงคำรามยาว ก่อนอ้าปากพุ่งเข้ามา ราวกับจะกลืนเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรทั้งใบลงท้อง
แม้เปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรจะเป็นศัสตราวิญญาณระดับเจ็ด ตามหลักแล้วน่าจะต้านการโจมตีของผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงได้
ทว่าจี้ชิงโจวผู้ควบคุมมันเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน ต่อให้มีศิลาวิญญาณจำนวนมากคอยช่วยเหลือ ก็ยังไม่อาจสำแดงพลังของมันออกมาได้เต็มที่