แรงกดดันจากผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงทำให้ทุกคนในที่นั้นแทบหายใจไม่ออก พวกนางเป็นคนของสำนักเชียนจี ย่อมไม่กล้าขัดคำสั่งประมุขสำนัก จึงพากันตั้งสัตย์สาบานต่อมารจิต
หลิ่วซีเหอจึงค่อยสลายแรงกดดัน แล้วเฝ้าอยู่เงียบ ๆ นอกกระโจม
ภายในกระโจม อักขระที่แปรมาจากพลังวิญญาณเรียงต่อกันเป็นสาย ภายใต้การควบคุมของจี้ชิงโจว มันแทรกซึมเข้าไปทั่วร่างของหลิ่วฝูรั่ว
หลังอักขระพลังวิญญาณเหล่านั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหลิ่วฝูรั่ว ก็แผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ ทั้งยังเชื่อมโยงถึงกัน ถักทอเป็นตาข่ายแน่นหนาจนไม่เหลือช่องว่าง
ไอมารที่เดิมซ่อนตัวไร้ร่องรอย ถูกตาข่ายนี้คัดกรองจนจำต้องเผยรูปลักษณ์ที่แท้จริงออกมา
บนผิวหนังที่โผล่พ้นเสื้อผ้าของหลิ่วฝูรั่ว ปรากฏอักขระราวกับวาดด้วยหมึกดำ พันเกี่ยวกันแน่นขนัด งดงามเย้ายวนและชวนพิศวง
อักขระเหล่านั้นดิ้นขยุกขยิกประหนึ่งสิ่งมีชีวิต พยายามมุดลึกเข้าไปในร่างของหลิ่วฝูรั่ว ทว่ากลับขยับไม่ได้
หากสังเกตให้ดี จะพบว่าบนอักขระสีหมึกมีประกายพลังวิญญาณเล็กละเอียดอยู่ทั่ว
ประกายเหล่านั้นรัดตรึงอักขระสีหมึกไว้ราวกับโซ่ แล้วลากไปในทิศทางเดียวกัน
สีหมึกปรากฏชัด ก่อนจะรวมตัวกันตรงหว่างคิ้วของหลิ่วฝูรั่ว สุดท้ายก่อเป็นสัญลักษณ์เรียวยาวและคดเคี้ยว มองแวบแรกคล้ายรูม่านตาตั้งฉากของภูตผี แผ่กลิ่นอายปีศาจอันเย็นเยียบ
จี้ชิงโจวเหลือบมองอักขระตรงหว่างคิ้วของหลิ่วฝูรั่ว แล้วแตะปลายนิ้วชี้ลงไป เสียงของนางแฝงอำนาจอันเคร่งขรึมที่มิอาจขัดขืน “ผนึก!”
สิ้นเสียง อักขระสีหมึกสั่นไหว ราวกับไม่ยินยอมอย่างยิ่ง มันดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย แต่ก็ไม่อาจต้านทานการควบคุมจากเคล็ดวิชาของจี้ชิงโจวได้ สุดท้ายจึงเลือนหายไปอย่างไร้เรี่ยวแรง
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ จี้ชิงโจวก็ผ่อนลมหายใจยาว ก่อนจะทรุดพิงมุมกระโจมราวกับหมดเรี่ยวแรง แล้วเรียกหลิ่วซีเหอเข้ามา