สุสานหมู่เทพ เมื่อเห็นปลาตัวน้อยสีม่วงบนข้อมือของจี้ชิงโจวในวิดีโอ ปีศาจทั้งสามก็มองหน้ากันไปมา
เฉ่า: “เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?”
จี้ชิงโจว: “ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ”
ปลาจันทราดูคล้ายตราประทับธรรมดา ไม่ได้ส่งผลต่อร่างกายของนางแม้แต่น้อย
ลูกเจี๊ยบหัวล้าน: “รอให้ทำลายบุปผาในกระจก จันทราในสายน้ำได้ก่อน แล้วค่อยดูว่าปลาจันทราเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ อย่าได้ประมาท... เจ้าหนอนดำ เจ้าไปไหน?”
เจ้าหนอนดำจอมขบถ: “ไปขุด... ไปหาคนถามดูว่าควรทำอย่างไร”
จี้ชิงโจว: “……” เดี๋ยวนะ เมื่อครู่นางได้ยินคำว่า “ขุด” ใช่หรือไม่?
พวกเจ้ามันเป็นคนแบบไหนกันเนี่ย?
จริงจังกันบ้างไหม?
ลูกเจี๊ยบหัวล้าน: “ปลาจันทรานั้นหายากอยู่แล้ว นอกจากนักชิมตัวยงไม่กี่คน ใครจะไปสนใจศึกษาเล่า? ในหมู่พวกเรา เกรงว่าคงมีแค่อวี๋ฮั่วที่รู้จัก”
แต่อวี๋ฮั่วจำเป็นต้องอาศัยปลาจันทราปลุกให้ตื่น
ดูเหมือนตอนนี้จะตกอยู่ในทางตันแล้ว
เจ้าหนอนดำจอมขบถ: “เสี่ยวหง เจ้าไปทำอาหารเถอะ!”
จี้ชิงโจว: “จะเอาอาหารของข้าให้อวี๋ฮั่วกินหรือ?”
เจ้าหนอนดำจอมขบถ: “ไม่ใช่ ทำให้พวกเรากินต่างหาก”
จี้ชิงโจว: “?” พูดมาตามตรงเถอะ เจ้าน่ะหิวใช่ไหม
ลูกเจี๊ยบหัวล้านคล้ายจะสังเกตเห็นความงุนงงของจี้ชิงโจว จึงเอ่ยว่า “สถานที่ที่อวี๋ฮั่วอยู่ค่อนข้างพิเศษ ถูกหมอกหนาทึบที่แปรเปลี่ยนจากไอมารบดบังไว้ พวกเราเข้าไปก็ทนอยู่ได้ไม่นาน ก่อนหน้านี้เจ้าเคยคิดวิธีให้พวกเรากินไปด้วย ทำงานไปด้วยระหว่างอยู่ในหมอก”
จี้ชิงโจว: “……” ช่างเหลวไหลเสียจริง แต่ก็ดูเป็นวิธีที่นางอาจคิดขึ้นมาได้เหมือนกัน
หลังเงียบไปหลายวินาที จี้ชิงโจวก็เอ่ยว่า “ได้ ต้องเตรียมอาหารประมาณเท่าไร? ข้าจะไปทำเดี๋ยวนี้ น่าจะเสร็จก่อนคืนนี้กระมัง”