ตระกูลเย่แห่งเซี่ยตู
ร่างของเย่เทียนชิงถูกเครื่องบินรบขนส่งกลับมา วางไว้ในโลงแก้วเย็นเยียบ
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งจ้องมองร่างของเย่เทียนชิง สีหน้าหม่นหมอง ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะอันรุนแรง
เย่หลาน ภรรยาของเย่เทียนชิง คุกเข่าอยู่กับพื้น น้ำตาไหลอาบแก้ม
"ท่านพ่อ ต้องล้างแค้นให้เทียนชิงนะเจ้าคะ!"
เย่ฉางคงมองดูบุตรสาว พลางเอ่ยว่า "เทียนชิงแม้จะเป็นบุตรเขย แต่ข้าเลี้ยงดูเขามาเหมือนลูกชายแท้ ๆ บัดนี้เขาถูกคนฆ่า ข้าจะไม่จัดการได้อย่างไร!"
"หลานเอ๋อร์ เจ้าวางใจเถิด ตระกูลเย่จะต้องล้างแค้นให้เทียนชิงแน่นอน!"
ในดวงตาของเย่ฉางคงเต็มไปด้วยโทสะ
เขามีแต่บุตรสาว ไม่มีบุตรชาย เมื่อเย่เทียนชิงมาเป็นบุตรเขย เขาก็เลี้ยงดูเสมือนทายาทมาตลอด มาบัดนี้ทายาทถูกฆ่า ผู้เป็นพ่อจะไม่เดือดดาลได้อย่างไร
ไม่ว่าเย่เทียนชิงจะทำอะไรลงไป ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เขาต้องการให้ฆาตกรชดใช้หนี้เลือด
"พรุ่งนี้ ข้าจะเอาหัวของฆาตกรมาเซ่นสังเวยแก่เทียนชิง!"
เย่ฉางคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก สั่งการเสียงดัง
……
โมหยวน
ฉางชิงเป่าอัน
มู่ชิงเกอนั่งอยู่ในห้องทำงานด้วยความเบื่อหน่าย
นี่เป็นวันที่สามแล้วที่นางกลับมาที่โมหยวน แต่ก็ยังไม่เห็นทางตระกูลเย่จะมาหาเรื่องนางสักที
นางเริ่มสงสัยว่าตระกูลเย่จะยอมหงอไปแล้วหรือไม่
บริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งนี้ มู่ชิงเกอเป็นผู้ก่อตั้งขึ้นเองหลังจากลงมาจากเขา เป็นธุรกิจส่วนตัวของนาง
พนักงานในบริษัทรักษาความปลอดภัยล้วนเป็นสตรี รับเฉพาะอดีตทหารหญิง นักศิลปะการต่อสู้หญิงที่ตกอับ และแน่นอนก็มีการฝึกฝนคนของตัวเองด้วย
บริษัทรักษาความปลอดภัยเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มีชื่อเสียงโด่งดังในโมหยวน
ฉางชิงเป่าอันให้บริการอารักขาแก่ลูกค้าสตรีเท่านั้น เป็นกฎที่มู่ชิงเกอตั้งไว้ตั้งแต่แรก เพื่อไม่ให้ลักษณะงานด้านการอารักขาเปลี่ยนไป