สถานที่ตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้า
ทุกคนเบิกตากว้าง แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
หนึ่งในสามอสูรคลั่ง หมีดำ ผู้แข็งแกร่งและโหดเหี้ยม ถูกสังหารเพียงพริบตาโดยชายหนุ่มชุดดำตรงหน้า
เช่นนั้นแล้ว ชายหนุ่มชุดดำผู้นี้จะแข็งแกร่งน่าพรั่นพรึงเพียงใดกันแน่!
หานเทียนสิงจ้องมองหลี่เฉินอันอย่างเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารเยือกเย็น ราวกับว่าในสายตาเขา หลี่เฉินอันคือคนตายไปแล้ว
อสูรคลั่งอีกสองแห่งสมาคมเทียนสิงปรากฏตัวเช่นกัน หม่าป่าเดียวดายและเสือดุร้าย
ทั้งสองไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งเข้าสังหารหลี่เฉินอันทันที
อันที่จริง สามอสูรคลั่งล้วนบรรลุถึงระดับปรมาจารย์แห่งยุทธจักร สำหรับคนทั่วไป พวกเขาคือยอดฝีมือที่มิอาจเอาชนะได้
ทว่าในสายตาของหลี่เฉินอัน พวกมันไม่ต่างจากมดปลวก สามารถถูกบดขยี้ได้อย่างง่ายดาย
หมาป่าเดียวดายเคลื่อนไหวรวดเร็วมาก มือถือมีดสั้น พุ่งเข้าโรมรันหลี่เฉินอันจากด้านข้าง
เสือดุร้ายเข้าโจมตีหลี่เฉินอันโดยตรง มือถือดาบใหญ่ ใต้คมดาบนี้มีวิญญาณที่ดับสูญไม่ต่ำกว่าร้อยดวง
มีดสั้นในมือหมาป่า ดาบใหญ่ในมือเสือ ล้วนเปล่งประกายเยือกเย็น ราวกับจะทำลายทุกสิ่ง
หลี่เฉินอันไม่ได้ให้โบตั๋นลงมือ ในแววตาของเขาแวบผ่านประกายเย็นชา ร่างกายราวกับภูตผี เขาปรากฏตัวด้านหลังหมาป่าเดียวดายในชั่วพริบตา
หมัดหนึ่งกระแทกใส่หน้าอกหมาป่าเดียวดาย ร่างของหมาป่าเดียวดายปลิวละลิ่วราวว่าวที่ขาดสายเชือก ก่อนกระแทกลงพื้นอย่างแรง
หน้าอกยุบตัวลง เลือดพลุ่งพล่านจากปาก เปื้อนพื้นเป็นสีแดงฉาน ตายในทันที
จากนั้น หลี่เฉินอันหันกลับมาเผชิญหน้ากับเสือดุร้าย
กระบวนท่าของเสือดุร้ายดุดันและโหดเหี้ยม ทุกดาบเต็มไปด้วยเจตนาสังหารรุนแรง ราวกับจะฟันหลี่เฉินอันให้แหลกเป็นชิ้นๆ
แต่หลี่เฉินอันกลับไม่สะทกสะท้าน หมัดของเขาพุ่งออกประหนึ่งสายฟ้าฟาด ผสานพลานุภาพบ้าคลั่งไร้สิ่งต้านทาน กระแทกใส่ร่างของเสือดุร้าย ดาบใหญ่ในมือเสือหลุดกระเด็น หลี่เฉินอันแย่งมาถือไว้